Records de paisatge-2, 1993

De werken van Alfons Borrell die op griezelige wijze doen ontnuchteren, hebben hem doen rijzen als een van de meest vooraanstaande figuren van de abstracte kunst in zijn thuishaven van Catalonië. De kunststijl van Borrell is gedurende zijn jaren van schilderen geëvolueerd en opgebloeid. Hij studeerde af aan de School voor Schone Kunsten van Sant Jordi en paste aanvankelijk een stijl binnen de figuratie toe. Dit ontwikkelde zich snel tot abstract expressionisme en ‘gestural painting,’ waarbij Borrell uiteindelijk een eigen unieke stijl ontdekte. De stilistische nuances van het werk van Borrell wekken gevoelens van dysforie en dissociatie op bij het publiek. Borrell probeert via zijn werk vragen te stellen. In stukken zoals zijn Illes 1 uit 1997 of Espais 6 uit 1990, zien we enorme vierkante kleurmassa's die op de vorm van het schilderij zijn gelegd. Deze massieve kleurvormen waren niet ongewoon voor Borrell. Met name in zijn latere werk paste Borrell deze techniek veel toe om de traditionele stroom van abstractie te verstoren. Alfons Borrell is een meester in het creëren van schilderijen die bestaan in een ruimte van surrealisme, onthechting en diepe expressie.