Zeefdrukken in kleuren, op gesatineerd papier
- Gesigneerd en gedateerd in potlood
Intervals 3 - Orange / Blue (2021) van Bridget Riley is een zeefdruk waarin haar fascinatie voor ritme en kleurperceptie centraal staat. Vijf horizontale reeksen met gekleurde banden in oranje, blauw, groen en lavendel lijken te trillen op de witte achtergrond. Deze herhaling en ordening creëren optische spanning en beweging. Riley, een pionier binnen de Op Art-beweging, onderzoekt hier hoe kleur en structuur visuele dynamiek opwekken. Deze editie van 75 vormt een subtiel maar krachtig spel met het oog.
Bridget Riley (Verenigd Koninkrijk, 1931) is een baanbrekende schilderes binnen de Op Art-beweging, bekend om haar dynamische zwart-witte geometrische patronen en levendige kleurstudies die het visuele waarnemingsvermogen uitdagen. Haar werk is te vinden in belangrijke collecties wereldwijd, waaronder de Tate en het Museum of Modern Art.
ZeefdrukZeefdruk is een techniek waarbij inkt door een gaas op een ondergrond wordt overgebracht, met gebieden die door een sjabloon worden geblokkeerd om te voorkomen dat de inkt doordringt. Deze methode, ook bekend als serigrafie of zeefdruk, wordt vaak gebruikt om afdrukken te maken op posters, T-shirts, vinyl, stickers, hout en andere materialen. Het proces is een vorm van sjabloondruk, die levendige en gedetailleerde ontwerpen op verschillende oppervlakken mogelijk maakt.
Zeefdrukken in kleuren, op gesatineerd papier
- Gesigneerd en gedateerd in potlood
Intervals 3 - Orange / Blue (2021) van Bridget Riley is een zeefdruk waarin haar fascinatie voor ritme en kleurperceptie centraal staat. Vijf horizontale reeksen met gekleurde banden in oranje, blauw, groen en lavendel lijken te trillen op de witte achtergrond. Deze herhaling en ordening creëren optische spanning en beweging. Riley, een pionier binnen de Op Art-beweging, onderzoekt hier hoe kleur en structuur visuele dynamiek opwekken. Deze editie van 75 vormt een subtiel maar krachtig spel met het oog.
Bridget Riley (Verenigd Koninkrijk, 1931) is een baanbrekende schilderes binnen de Op Art-beweging, bekend om haar dynamische zwart-witte geometrische patronen en levendige kleurstudies die het visuele waarnemingsvermogen uitdagen. Haar werk is te vinden in belangrijke collecties wereldwijd, waaronder de Tate en het Museum of Modern Art.
Painting is, I think, inevitably an archaic activity and one that depends on spiritual values.
- Bridget Riley
Bridget Riley is een Engelse kunstenares die het best bekend is voor haar werk in de Op Art beweging. Haar kenmerkende stukken verkennen optische illusies met behulp van geometrische zwart-witpatronen. Alhoewel haar vroege werken hoofdzakelijk op deze kleuren waren gefocust, met af en toe toevoegingen van grijstinten, voegde ze aan haar latere werken kleur toe. Haar verkenning van kleuren hebben geleid tot experimenten met hoe kleuren in patronen de bewegingsbewustheid binnen composities creëren. Ze werd geïnspireerd door kleurpaletten uit de plaatsen die ze bezocht tijdens haar uitgebreide reizen, mee te nemen. Opmerkelijke voorbeelden van dit proces zijn Shadow Play, een olie op canvas schilderij uit 1990 dat tien jaar eerder was geïnspireerd tijdens haar studie van hiërogliefen in Egypte. Bridget Riley is ook bekend om haar muurschilderingen die zijn gemaakt voor musea in Londen en Parijs. Daarnaast heeft zij geschreven over invloedrijke kunstenaars, tentoonstellingen van de werken van Paul Klee, Piet Mondrian, El Greco, Rubens, Paul Cézanne en vele anderen overzien en gewerkt met bekende kunsthistorici. Riley's schilderij Current uit 1964 werd in 1965 tentoongesteld in The Responsive Eye tentoonstelling in het Museum of Modern Art, New York City. Dit werk wordt gezien als de initiator van de wereldwijde aandacht voor de Op Art beweging. Terwijl haar optische kunstproefneming als haar bekendste gezien kan worden, bestudeerde zij ook het werk van George Seurat en gaf ze veel aansprekende presentaties over hoe zijn werk haar stijl beïnvloedde. (Artist website)
Hard Edge kunst is een stijl van abstract schilderen die populair werd in de jaren 1960. Het kenmerkt zich door kleurvlakken die gescheiden zijn door scherpe, strakke randen die met geometrische precisie zijn geschilderd. De term hard-edge painting werd bedacht door kunstcriticus Jules Langsner om deze benadering te beschrijven, die contrasteert met de zachtere, meer vloeiende vormen van andere abstracte stijlen.