Winter I, 1992

Beroemd om zijn expressionistische, vaak groteske figuratieve werk, besloeg het oeuvre van Georg Baselitz schilderkunst, houtsculptuur en grafiek. Zijn meest opvallende werken behandelden vaak vragen rond de nationale identiteit van Duitsland in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. In 1980 stond hij centraal in een controverse toen hij Duitsland vertegenwoordigde op de Biënnale van Venetië, waar hij een grote houten sculptuur tentoonstelde die leek te verwijzen naar een nazi-groet.

Tot Baselitz’ vroege invloeden behoorden Art Brut en het abstract expressionisme, evenals het werk van kunstenaars als Wassily Kandinsky en Edvard Munch. De overdreven kenmerken in zijn werk fungeerden als symbolische middelen, en een van zijn bekendste reeksen is de Hero-serie, waarin gewonde en getekende soldaten na de oorlog worden afgebeeld.

Tegen het einde van de jaren zestig begon Baselitz zijn onderwerpen ondersteboven te schilderen, als een bewuste strategie om de aandacht te verleggen van de voorstelling naar de schilderhandeling zelf. Zijn Elke-serie geldt als een van de meest kenmerkende voorbeelden van deze benadering.