Poema visual 19, 1989

De Spaanse kunstenaar Joan Brossa was een kunstenaar die bekend stond om werken die poëzie en beeldende kunst combineerden. Hij deed ook grafische vormgeving en soms fungeerde hij als toneelschrijver. Meestal beschouwd als een Dada kunstenaar, werd Brossa ook bekend om het produceren van werken die meer een surrealistische of futurist overredingskracht waren, terwijl vaak op hetzelfde moment speelde met komische of cynisch elementen. Brossa’s hoofddoel met de meeste van zijn werk was om een manier te vinden om Catalaanse poëzie met beeldende kunst te versmelten, het maken van zijn stukken werd vaak aangeduid als “dichtende objecten." Eén van de eerste claims op roem door Joan Brossa s de oprichting in 1948 van de kunstbeweging Dau al Set wat zich vertaalt naar "de zevende gezicht van de matrijs", die later werd vergezeld met een tijdschrift van de zelfde naam. De avant-garde beweging trok andere kunstenaars aan zoals Juan Eduardo Cirlot, Antoni Tapies en Modest Cuixart. Hun doel was om de belangrijke invloeden, zowel bewust als onbewust, over kunst te benadrukken, maar ook op te treden als tegenstanders van de beperking van de formele kunstvormen en bewegingen. Een groot deel van Joan Brossa's tweedimensionale beeldende kunst omvat het spelen met letters en hun verschijning of opname van woorden in een soort beeldspraak. Sculpturen speelde vaak met de verschijning van letters en hoe ze een woord vormden, of door normale voorwerpen zwaar te veranderen en hun oorspronkelijke bestemming te verduisteren. Een beroemd stuk van de openbare werk is Barcino (de oude Romeinse spelling van Barcelona, waar Joan Brossa woont) dat zich bevindt buiten de kathedraal van Barcelona en dat bestaat uit eigenzinnige voorstellingen van letters. Hij is ook verantwoordelijk voor het werk Lying A met een vis dat aan de buitenkant van het stadhuis van Mollet del Valles ligt; een gigantische rode A, geportretteerd liggend op zijn kant. (Artist website)