Boek met ex-libris, geweven stof met geborduurd label, tinnen gegoten betonmixerauto, cassettedoos bekleed met rood linnen.
Tinnen gietstuk, 9 x 3,5 x 5 cm, gemonogrammeerd en genummerd op de onderzijde.
Mike and the Modelmakers van Rachel Whiteread, gemaakt in 2008, is een uniek sculpturaal object dat verschillende materialen combineert om een gevoel van nostalgie en vakmanschap op te roepen. Dit stuk in beperkte oplage bevat een tinnen model van een betonmixer, geplaatst op een geweven doek met een geborduurd label, alles gehuisvest in een rode linnen clamshell-doos. De presentatie doet denken aan een boek met een boekplaatje, een samensmelting van kunst met elementen van literatuur en archivering. Whiteread, bekend om haar verkenningen van herinnering en sporen van het dagelijks leven, brengt hier eerbetoon aan het ambacht van het modelbouwen, en bewaart een klein industrieel object op een bijna eerbiedige manier. Dit werk, in een oplage van 40, vangt een stille maar krachtige reflectie op arbeid, creatie en behoud.
Rachel Whiteread (VK, 1963) is een gerenommeerde beeldhouwer, bekend om haar gietwerken van negatieve ruimtes. Met materialen zoals gips, hars en beton vereeuwigt ze de leegtes van alledaagse objecten en architectuur. Haar met de Turner Prize bekroonde werk House (1993) is een voorbeeld van haar verkenning van herinnering, afwezigheid en de vergankelijkheid van tijd.
ObjectEen object in de kunst verwijst naar elk tastbaar ding dat bestaat en in een kunstwerk kan worden afgebeeld. Soms wordt het object het brandpunt van een schilderij, tekening of beeldhouwwerk, wat betekent dat het het belangrijkste element in de compositie is. Een object kan alles zijn wat gezien of aangeraakt kan worden, en het wordt vaak gebruikt om betekenis over te brengen of bepaalde aspecten van het kunstwerk te benadrukken.
Boek met ex-libris, geweven stof met geborduurd label, tinnen gegoten betonmixerauto, cassettedoos bekleed met rood linnen.
Tinnen gietstuk, 9 x 3,5 x 5 cm, gemonogrammeerd en genummerd op de onderzijde.
Mike and the Modelmakers van Rachel Whiteread, gemaakt in 2008, is een uniek sculpturaal object dat verschillende materialen combineert om een gevoel van nostalgie en vakmanschap op te roepen. Dit stuk in beperkte oplage bevat een tinnen model van een betonmixer, geplaatst op een geweven doek met een geborduurd label, alles gehuisvest in een rode linnen clamshell-doos. De presentatie doet denken aan een boek met een boekplaatje, een samensmelting van kunst met elementen van literatuur en archivering. Whiteread, bekend om haar verkenningen van herinnering en sporen van het dagelijks leven, brengt hier eerbetoon aan het ambacht van het modelbouwen, en bewaart een klein industrieel object op een bijna eerbiedige manier. Dit werk, in een oplage van 40, vangt een stille maar krachtige reflectie op arbeid, creatie en behoud.
Rachel Whiteread (VK, 1963) is een gerenommeerde beeldhouwer, bekend om haar gietwerken van negatieve ruimtes. Met materialen zoals gips, hars en beton vereeuwigt ze de leegtes van alledaagse objecten en architectuur. Haar met de Turner Prize bekroonde werk House (1993) is een voorbeeld van haar verkenning van herinnering, afwezigheid en de vergankelijkheid van tijd.
I don't want to make plop art — sculpture that just gets plopped down in places. I wouldn't want to litter every corner of the world with my sculpture.
- Rachel Whiteread
Rachel Whiteread (geb. 1963, VK) is een Britse beeldhouwer die bekend staat om haar werk in de beeldhouwkunst, waarin ze de negatieve ruimte van alledaagse objecten en architectonische vormen verkent. Als een vooraanstaande figuur in de beweging van de Young British Artists (YBAs) verwierf Whiteread internationale erkenning voor haar innovatieve techniek om de interieurs van objecten en ruimtes te gieten, waarbij ze effectief de leegtes vastlegt die ons omringen. Haar beroemdste werk, "House" (1993), een levensgrote afgietsel van het interieur van een Victoriaans rijtjeshuis, daagde de percepties van geheugen, afwezigheid en huiselijkheid uit. Whiteread's gebruik van materialen zoals beton, hars en gips stelt haar in staat om werken te creëren die zowel monumentaal als diep persoonlijk zijn, en reflecteren op de sporen van menselijke aanwezigheid. Haar sculpturen zijn tentoongesteld in grote instellingen wereldwijd, waaronder de Tate Modern in Londen en het Solomon R. Guggenheim Museum in New York, waarmee ze zich heeft gevestigd als een van de meest invloedrijke hedendaagse kunstenaars van haar generatie.
Soms ook Conceptualisme genoemd, is dit een kunstvorm waarbij de idee(ën) of het concept(en) achter het werk belangrijker zijn dan materiële overwegingen en traditionele esthetiek. Veel conceptuele kunstwerken kunnen door iedereen worden gemaakt door simpelweg de geschreven instructies te volgen. Het concept of de idee is het meest essentiële aspect van het kunstwerk.