Sometimes I Feel Lonely but it's OK, 2003

Tracey Emin, algemeen erkend voor haar ongelofelijk eerlijke autobiografische werken, is een kunstenaar die creëert door middel van een aantal mediums, zoals schilderen, borduren en beeldhouwkunst. My Bed is misschien wel haar meest opvallende werk tot nu toe; het werk vertoont haar eigen onopgemaakte bed na een periode van enkele dagen van depressie en traagheid. Het bed zelf is omgeven door lege flessen alcohol, vies ondergoed en peuken. Over haar autobiografische werken heeft Emin gezegd: “Er moet iets onthullend zijn aan kunst... het moet volledig creatief zijn en deuren openen voor nieuwe gedachten en ervaringen.” Emin behaalde haar eerste succes als lid van de Young British Artist beweging van de jaren 80 en heeft Munchen Schiele aangehaald als vroege inspiraties van wie ze het belang van zelfrepresentatie leerde. Emin heeft ook genaaide werken zoals Everyone I Have Ever Slept With 1963-1995, en een serie van monoprent-tekeningen met betrekking tot prinses Diana, getiteld Temple of Diana. (Artist website)