
Wat is Figuration Libre?
Figuration Libre is een kunstbeweging die gelijkstaat aan de Franse Bad Painting en het Neo-expressionisme in Europa en Amerika. De term werd bedacht door Ben Vautier en de Fluxus-beweging. In 1981 vormden Robert Combas, François Boisrond, Hervé Di Rosa en Rémi Blanchard de Figuration Libre-groep. De term kan worden geïnterpreteerd als vrije stijl kunst, waarbij spontaniteit, vrijheid en een afwijzing van traditionele artistieke conventies centraal staan.
Toon Alles
- Toon Alles
- Gevestigd
- Ontdekkingen
Toon Alles
- Toon Alles
Kunstwerken gerelateerd aan Figuration Libre
Ben Vautier
N’importe qui peut avoir une idée, c. 1980
Editie / Print
Lithografie
Momenteel niet beschikbaar
Keith Haring
Private aanbieding
Tekening / waterverf
Jean-Michel Basquiat
Untitled IV from The Figures Portfolio, 1982/2023
Editie / Print
Zeefdruk
USD 50,000 - 60,000
Jean-Michel Basquiat
Untitled III from The Figures Portfolio, 1982/2023
Editie / Print
Zeefdruk
USD 50,000 - 60,000

Droge naald is een diepdruktechniek waarbij een afbeelding wordt ingesneden op een plaat met een scherp, puntig gereedschap, meestal een naald van metaal of diamant. Traditioneel werden koperen platen gebruikt, maar tegenwoordig zijn zink, plexiglas of acetaat ook gebruikelijk. Droge naald is voor tekenaars gemakkelijker te beheersen dan graveren, omdat de naaldtechniek meer lijkt op tekenen met een potlood dan op het gebruik van de burijn bij graveren.

Soms bekend als Figurativisme, verwijst figuratieve kunst naar sculpturen en schilderijen die duidelijk of specifiek zijn afgeleid van echte objecten, waardoor ze representatief zijn. De term figuratieve kunst wordt vaak gebruikt als contrast met abstracte kunst. Sinds de opkomst van abstracte kunst wordt figuratieve kunst echter gebruikt om elke vorm van moderne kunst te beschrijven die sterke verwijzingen heeft naar de werkelijke wereld of situaties.

Nouveau Réalisme is een artistieke beweging die in 1960 werd opgericht door kunstcriticus Pierre Restany en schilder Yves Klein tijdens een collectieve tentoonstelling in een galerie in Milaan. Restany schreef in april 1960 het oorspronkelijke manifest, waarin de beweging werd uitgeroepen. In oktober van dat jaar ondertekenden negen kunstenaars, waaronder Martial Raysse, Yves Klein, Daniel Spoerri, Jean Tinguely, Arman, Pierre Restany en drie Ultra-Lettristen—Jacques de la Villeglé, François Dufrêne en Raymond Hains—de verklaring. In 1961 breidde de beweging zich uit met Mimmo Rotella, Niki de Saint Phalle, Gérard Deschamps en César. De beweging legde de nadruk op een terugkeer naar de realiteit in de kunst, waarbij vaak alledaagse objecten werden gebruikt en de grenzen tussen kunst en leven werden verkend.
Kunt u uw antwoord niet vinden?
Bedankt! Uw vraag is verzonden — we nemen spoedig contact met u op.

















