Rosenthal porseleinen bord nr. 14, 1979, genummerd, niet gesigneerd.
Een buitengewoon conceptueel object: dit zwarte Rosenthal porseleinen bord draagt de gouden inscriptie der kunstler ist ein beamter des unbekannten, de kunstenaar is een ambtenaar van het onbekende, gebogen langs de rand boven Mavigniers signatuur. In het midden rijst een koepelvormig veld van zwart-witte gespikkelde textuur op als een kreupelhout van tekens, dat zijn principes van de concrete kunst overzet op alledaags porselein. Geestig, filosofisch en streng gecomponeerd, laat het de grens tussen beeldende kunst en gebruiksvoorwerp vervagen. Genummerd uit de editie van 1979, een zeldzaam en karaktervol multiple van een toonaangevende figuur uit de internationale concrete kunst.
Almir Mavignier (Brazilië, 1925–2018) was een pionier van de Op Art en Concrete Kunst, bekend om zijn precieze, geometrische composities. Met optische effecten en levendige kleuren creëerde hij dynamische visuele ervaringen. Mavignier speelde een cruciale rol in het verbinden van het Braziliaanse modernisme met internationale kunststromingen en beïnvloedde de abstracte kunst wereldwijd.
BordEen bord is een brede, voornamelijk platte schaal die wordt gebruikt om voedsel op te serveren, maar ook voor ceremoniële of decoratieve doeleinden kan dienen. Borden zijn meestal rond, hoewel ze elke vorm kunnen hebben en van verschillende waterbestendige materialen gemaakt kunnen worden. De meeste borden hebben opstaande randen, hetzij door een opwaartse kromming, hetzij door een bredere rand. Schalen zonder opstaande rand of met een meer afgeronde vorm worden vaak als kommen of schotels beschouwd, terwijl zeer grote, bordvormige schalen ook als schotels kunnen worden geclassificeerd.
Rosenthal porseleinen bord nr. 14, 1979, genummerd, niet gesigneerd.
Een buitengewoon conceptueel object: dit zwarte Rosenthal porseleinen bord draagt de gouden inscriptie der kunstler ist ein beamter des unbekannten, de kunstenaar is een ambtenaar van het onbekende, gebogen langs de rand boven Mavigniers signatuur. In het midden rijst een koepelvormig veld van zwart-witte gespikkelde textuur op als een kreupelhout van tekens, dat zijn principes van de concrete kunst overzet op alledaags porselein. Geestig, filosofisch en streng gecomponeerd, laat het de grens tussen beeldende kunst en gebruiksvoorwerp vervagen. Genummerd uit de editie van 1979, een zeldzaam en karaktervol multiple van een toonaangevende figuur uit de internationale concrete kunst.
Almir Mavignier (Brazilië, 1925–2018) was een pionier van de Op Art en Concrete Kunst, bekend om zijn precieze, geometrische composities. Met optische effecten en levendige kleuren creëerde hij dynamische visuele ervaringen. Mavignier speelde een cruciale rol in het verbinden van het Braziliaanse modernisme met internationale kunststromingen en beïnvloedde de abstracte kunst wereldwijd.
Almir Mavignier werd geboren in Brazilië, in 1925, en studeerde aan de Hochschule für Gestatlung in Ulm in Duitsland. Max Bense's esthetiek van informatie en Josef Alber's studie van kleurproportionaliteit hebben grote invloed gehad op het werk van Mavignier. De werken worden voornamelijk beschouwd als uit de Op Art and Abstract genres. Hij heeft ook als commerciële kunstenaar gewerkt. Hij ontwikkelde werken zoals Permutaties door een patroon te creëren uit een oppervlak van geometrisch geordende punten. Door bepaalde combinaties van kleur te gebruiken vormen de punten een oppervlak dat lijkt te trillen. Mavignier heeft veel van de moderne kunstscène afgereisd en ervaren. In 1951, na een solo tentoonstelling in Sao Paulo, verhuisde hij naar Frankrijk, en woonde in hij Parijs. In 1952 veranderde Mavignier opnieuw zijn locatie door deze keer naar Ulm in Duitsland te verhuizen. In het jaar 1954 was er een stijlvolle ontwikkeling bij Mavignier zichtbaar omdat hij zijn voornaamste Point-Images opbouwde. Een verdere ontwikkeling van zijn stijl in 1955 zag Mavignier Grid-Images creëren. Monochromatische beelden werden voor het eerst gezien in Mavignier's werk in 1957 en in 1958 stichtte hij en werkte hij in Groep 0, ook wel Zero Together genoemd. Het werk van Almir Mavignier werd gedurende de jaren '50 en '60 internationaal tentoongesteld, inclusief tentoonstellingen in de Venetiaanse Biënnale, in Dokumeta 3 en 4 en in de MoMA in New York. Almir Mavignier heeft zijn persoonlijke studio in Hamburg opgericht; hij doceert daar ook op de Hochschule fur Bildende Kunst. (Artist website)
ZERO was een kunstbeweging opgericht door Otto Piene en Heinz Mack, met als doel uit te groeien tot een grote internationale en grensoverschrijdende beweging. De naam ZERO komt van een tijdschrift dat in 1957 door Heinz Mack werd opgericht en dat een platform werd voor de ideeën van de groep. Het tijdschrift werd enkele jaren gepubliceerd voordat het in 1967 stopte. De ZERO-beweging streefde naar een nieuw begin in de kunst, met de nadruk op licht, ruimte en beweging, en werd invloedrijk in de naoorlogse Europese kunst.