// Mul, Bul, Dang Sentimentality van A.R. Penck is een houtdruk in beperkte oplage die Pencks kenmerkende stijl van expressieve, abstracte figuren toont, weergegeven in gedurfde primaire kleuren tegen een zwart achtergrond. De compositie bevat gefragmenteerde, gebarende vormen in rood, wit en blauw, die een gevoel van rauwe, ongefilterde emotie oproepen. Pencks gebruik van symbolische vormen en vereenvoudigde lijnen weerspiegelt zijn interesse in universele thema's en primaire menselijke expressie, vaak gerelateerd aan zijn kritiek op maatschappelijke en politieke kwesties. De figuren lijken dynamisch en gefragmenteerd, suggereren beweging en chaos, maar zijn in balans binnen het gestructureerde formaat. Deze prent is representatief voor Pencks verkenning van de menselijke ervaring door een primitief, bijna tribaal visuele taal.
A.R. Penck (Duitsland, 1939–2017), geboren als Ralf Winkler, was een neo-expressionistisch kunstenaar, bekend om zijn gedurfde, symbolische schilderijen en sculpturen. Zijn werk bevatte vaak stokfiguren en grafische symbolen, met thema’s als macht, conflict en menselijkheid. Vanuit Oost-Duitsland groeide Penck’s kunst uit tot een bepalende stem van het Europese expressionisme na de oorlog.
HoutsnedeHoutsnede is een druktechniek waarbij een afbeelding in het oppervlak van een houtblok wordt gesneden met gutsen, waarbij het overblijvende vlakke oppervlak de inkt vasthoudt voor het afdrukken. De door de kunstenaar weggesneden gebieden dragen geen inkt, terwijl de niet-gesneden gebieden dat wel doen, waardoor de gewenste afdruk ontstaat. Het snijden volgt de nerf van het hout, in tegenstelling tot houtgravure, waarbij het blok over de kopse nerf wordt gesneden. Inkt wordt met een roller op het oppervlak aangebracht, zodat alleen de vlakke, niet-gesneden gebieden inkt ontvangen, terwijl de verzonken, niet-drukkende gebieden schoon blijven.
// Mul, Bul, Dang Sentimentality van A.R. Penck is een houtdruk in beperkte oplage die Pencks kenmerkende stijl van expressieve, abstracte figuren toont, weergegeven in gedurfde primaire kleuren tegen een zwart achtergrond. De compositie bevat gefragmenteerde, gebarende vormen in rood, wit en blauw, die een gevoel van rauwe, ongefilterde emotie oproepen. Pencks gebruik van symbolische vormen en vereenvoudigde lijnen weerspiegelt zijn interesse in universele thema's en primaire menselijke expressie, vaak gerelateerd aan zijn kritiek op maatschappelijke en politieke kwesties. De figuren lijken dynamisch en gefragmenteerd, suggereren beweging en chaos, maar zijn in balans binnen het gestructureerde formaat. Deze prent is representatief voor Pencks verkenning van de menselijke ervaring door een primitief, bijna tribaal visuele taal.
A.R. Penck (Duitsland, 1939–2017), geboren als Ralf Winkler, was een neo-expressionistisch kunstenaar, bekend om zijn gedurfde, symbolische schilderijen en sculpturen. Zijn werk bevatte vaak stokfiguren en grafische symbolen, met thema’s als macht, conflict en menselijkheid. Vanuit Oost-Duitsland groeide Penck’s kunst uit tot een bepalende stem van het Europese expressionisme na de oorlog.
What we have here is a true democratisation of art.
- A.R. Penck
A.R. Penck is een Duitse beeldhouwer, graficus, schilder en jazz percussionist. Zijn volgde kunstonderwijs samen met andere neo-expressionistische schilders in de stad Dresden, en werkte samen met figuren zoals Georg Baselitz, Jörg Immendorff en Markus Luepertz, die allen als aanstichters van dissident door de Oost-Duitse regering werden beschouwd. Hun werk verscheen in verschillende shows in West-Berlijn in de jaren ‘70, van waar het verder reisde naar de belangrijkste galeries en musea in West-Europa van de jaren ’80 en de beroemde "New Art" show in de Londense Tate Gallery in 1983. In de jaren ’80 stond A.R. Penck bekend om schilderijen met menselijke vormen met neo-primitivistische trekken, inclusief pictografische elementen, menselijke figuren en andere vormen die op totems verschenen. Zijn werk bleef te zien in vele belangrijke shows in New York en Londen. Als sculptuur is A.R. Penck minder bekend, maar hij toont dezelfde ideeën met betrekking tot het primitivisme in zijn tekeningen en schilderijen. Zijn beelden zijn gemaakt van alledaagse materialen zoals karton, flessen, blikjes en hout, en ze tonen ruwe montage methoden die de primitieve sfeer oproepen.
Neue Wilden is de term die Duitse kunstenaars gebruikten voor het neo-expressionisme. In de jaren 1970 en 80 kwam de expressieve schilderkunst opnieuw op in Duitsland, waarbij kunstenaars intense kleuren en brede penseelstreken omarmden. De beweging groeide in oppositie tot minimalistische en conceptuele kunst, met een voorkeur voor een terugkeer naar rauwe, emotionele expressie door middel van gedurfde en dynamische schildertechnieken.