Sequence, 1968

Bruce Nauman wordt vanwege zijn veelzijdige benadering van kunst geprezen om zijn werken in een breed scala aan media, waaronder performance, sculptuur en zijn kenmerkende gebruik van neon. Het werk van Nauman wordt geprezen om zijn humor en ironie, waarbij sommige werken de thema's in een verontrustende mate gebruiken en de kijker dwingen om hun eigen lichamelijkheid onder ogen te zien, terwijl andere werken gewoon grappig zijn. Neonwerken zoals Run From Fear, Fun From Rear benadrukken de metaforische en semantische mogelijkheden die voortkomen uit een eenvoudige en subtiele herschikking van letters. Nauman reageerde op zijn uitgebreide scala aan disciplines en mediums, waarbij hij zich zijn diepgaande besef herinnerde: “Als ik een kunstenaar was en ik in de studio zou zijn, dan moest alles wat ik in de studio doe, kunst zijn. Op dat moment wordt kunst meer een activiteit en minder een product.” Veel werken van Nauman behandelen de thema's van de menselijke psychologie met vaak verontrustende effecten tot gevolg: Changing Light Corridor with Rooms is een van de vele ‘claustrofobische’ werken en bestaat uit een lange, gesloten gang, aan weerszijden geflankeerd door twee kamers waarin flitsende lampen zijn geïnstalleerd, getimed om met verschillende snelheden te flikkeren.