acrylic sculpture; signature on certificate; perfect condition
Backside Brussels II van Jonathan Monk is een conceptuele acryl wandsculptuur uit 2016, die speelt met thema's als perceptie, humor en iconische beelden. Het kunstwerk bevat een minimalistische witte doos met een kleine zwarte stip in het midden. Deze stip, bij nadere inspectie, blijkt de achterkant van een miniatuur Manneken Pis standbeeldje voor te stellen, het beroemde beeldje uit Brussel. Verborgen aan de achterkant van de doos voegt dit kleine beeldje een onverwachte wending toe aan het eenvoudige exterieur, en nodigt het de kijker uit om eerste indrukken opnieuw te bekijken en te ontdekken wat erachter schuilgaat. Elk stuk in deze beperkte oplage van 14 sculpturen heeft een unieke variant van de Manneken Pis, waardoor elk kunstwerk uniek is. De sculptuur is gesigneerd op een certificaat door Monk, en benadrukt zijn benadering om speelse ironie met minimalistisch ontwerp te combineren.
Jonathan Monk (VK, 1969) is een conceptueel kunstenaar wiens werk met humor en ironie de kunstgeschiedenis herinterpreteert en uitdaagt. Met diverse media, zoals fotografie, sculptuur en performance, gaat hij speelse dialogen aan met iconische kunstenaars en stromingen. Monks werk vervaagt de grenzen tussen originaliteit en toe-eigening, en nodigt uit tot reflectie op hedendaagse kunst.
Acryl sculptuurAcrylsculptuur verwijst naar zowel een proces als het resulterende object. De kunstenaar begint met het maken van een sculptuur uit klei, gips of epoxy, die vervolgens wordt gebruikt om een flexibele mal te maken. Gesmolten acryl wordt in de mal gegoten en zodra het is uitgehard, wordt het acrylstuk met de hand afgewerkt door schuren en polijsten. Acrylsculpturen worden gewaardeerd om hun helderheid, duurzaamheid en vermogen om fijne details te bereiken.
acrylic sculpture; signature on certificate; perfect condition
Backside Brussels II van Jonathan Monk is een conceptuele acryl wandsculptuur uit 2016, die speelt met thema's als perceptie, humor en iconische beelden. Het kunstwerk bevat een minimalistische witte doos met een kleine zwarte stip in het midden. Deze stip, bij nadere inspectie, blijkt de achterkant van een miniatuur Manneken Pis standbeeldje voor te stellen, het beroemde beeldje uit Brussel. Verborgen aan de achterkant van de doos voegt dit kleine beeldje een onverwachte wending toe aan het eenvoudige exterieur, en nodigt het de kijker uit om eerste indrukken opnieuw te bekijken en te ontdekken wat erachter schuilgaat. Elk stuk in deze beperkte oplage van 14 sculpturen heeft een unieke variant van de Manneken Pis, waardoor elk kunstwerk uniek is. De sculptuur is gesigneerd op een certificaat door Monk, en benadrukt zijn benadering om speelse ironie met minimalistisch ontwerp te combineren.
Jonathan Monk (VK, 1969) is een conceptueel kunstenaar wiens werk met humor en ironie de kunstgeschiedenis herinterpreteert en uitdaagt. Met diverse media, zoals fotografie, sculptuur en performance, gaat hij speelse dialogen aan met iconische kunstenaars en stromingen. Monks werk vervaagt de grenzen tussen originaliteit en toe-eigening, en nodigt uit tot reflectie op hedendaagse kunst.
Is it or is it not or can it or can it not be?
- Jonathan Monk
Jonathan Monk is een Britse kunstenaar die woont en werkt in Berlijn, Duitsland. Hij maakt foto's, film, sculptuur en installatie stukken die worden verondersteld om humoristische herinterpretaties van werken van onder meer Sol LeWitt, Ed Ruscha en John Baldessari te zijn. Monk gebruikt vaak citaten om nieuwe ideeën te geven aan werken die worden gezien als rudimentair in hun tijd, waarmee hij eigenzinnigheid toevoegt aan de waarde van het kunstwerk. Jonathan Monk’s opvoeding in een omgeving van de werkende klasse wordt door sommigen gezien als zijn bron voor het nemen van het artistieke en het toevoegen van het alledaagse op een manier die de kijkers aanmoedigt om anders te gaan denken over bepaalde kunstwerken dan dat ze voorheen deden. Jonathan Monk heeft werken over de hele wereld tentoongesteld. Zijn ‘Tranen’ (2005) foto toont een pasfoto waarbij de ogen volledig bedekt zijn door een paar oorbellen die tranen vertegenwoordigen. Zijn ‘Schilderij van een foto’, een foto van een schilderij (2008) heeft beelden van een paarse vaas die gevuld is met gele zonnebloemen, in zowel de afbeelding als in de foto. De kaart met de tekst ‘Wordt snel beter’ is én evan de drie geestige, hand-geschreven kaarten die is afgebeeld. Dit zijn slechts twee van de stukken die de reputatie van Jonathan Monk's als humorist in de kunstwereld hebben gevestigd.
Neo-figuratieve kunst is een verzamelterm die verwijst naar de heropleving van figuratieve kunst in Amerika en Europa in de jaren 1960, na een periode die werd gedomineerd door abstractie. Michel Ragon, een Franse kunstcriticus, stelde dat deze heropleving van figuratie plaatsvond tijdens een kritieke periode van sociale en politieke onrust in beide regio's.