Linoleumsnede op velijnpapier. In potlood gesigneerd en genummerd.
Cafe de Flore I vertaalt het legendarische Parijse literaire café naar Jörg Immendorffs luidruchtige neo-expressionistische visie. Levendig rood en oranje domineren een chaotisch tafereel vol aapachtige personages omringd door eten, drinken en een gloeiende lamp boven het geheel. De gedurfde linoleumsnede ontdoet de cafémythologie van haar verfijnde vernis en vervangt het door rauwe, carnavaleske energie. Gedrukt in een oplage van 33 versmelt dit werk uit 1997 kunsthistorische hommage met Immendorffs kenmerkende politieke satire en transformeert een plek van intellectuele bijeenkomst tot een theater van ongebreidelde expressie.
Jörg Immendorff (Duitsland, 1945–2007) was een Duitse schilder, beeldhouwer en decorontwerper, geassocieerd met de Neue Wilde-beweging. Zijn 'Café Deutschland'-serie onderzocht kritisch de Duitse geschiedenis en deling. Immendorffs politiek geladen kunst bevatte vaak symbolische beelden, die zijn betrokkenheid bij sociale kwesties weerspiegelden.
LinosnedeLinoleumsnede is een druktechniek vergelijkbaar met houtsnede, waarbij een vel linoleum als reliëfoppervlak wordt gebruikt. Het ontwerp wordt in het linoleum gesneden met een V-vormige guts of beitel, waardoor verhoogde delen ontstaan die een spiegelbeeld van de uiteindelijke afdruk vormen. Inkt wordt met een roller op de verhoogde delen aangebracht, en het linoleumvel wordt vervolgens op stof of papier gedrukt. Het afdrukken kan met de hand of met een pers worden gedaan.
Linoleumsnede op velijnpapier. In potlood gesigneerd en genummerd.
Cafe de Flore I vertaalt het legendarische Parijse literaire café naar Jörg Immendorffs luidruchtige neo-expressionistische visie. Levendig rood en oranje domineren een chaotisch tafereel vol aapachtige personages omringd door eten, drinken en een gloeiende lamp boven het geheel. De gedurfde linoleumsnede ontdoet de cafémythologie van haar verfijnde vernis en vervangt het door rauwe, carnavaleske energie. Gedrukt in een oplage van 33 versmelt dit werk uit 1997 kunsthistorische hommage met Immendorffs kenmerkende politieke satire en transformeert een plek van intellectuele bijeenkomst tot een theater van ongebreidelde expressie.
Jörg Immendorff (Duitsland, 1945–2007) was een Duitse schilder, beeldhouwer en decorontwerper, geassocieerd met de Neue Wilde-beweging. Zijn 'Café Deutschland'-serie onderzocht kritisch de Duitse geschiedenis en deling. Immendorffs politiek geladen kunst bevatte vaak symbolische beelden, die zijn betrokkenheid bij sociale kwesties weerspiegelden.
Whether or not the artist can fulfill a social function is a question that remains unanswered.
- Jorg Immendorf
Jorg Immendorff, lid van de Neue Wilde-beweging, werd geprezen om zijn grotendeels figuratieve werk in de schilder- en beeldhouwkunst. Jorg heeft de reden voor zijn figuratieve stijl uitgelegd door simpelweg te stellen: “Iets is mooi als het eerlijk is.” Onder de vroegste werken van Immendorff bevond zich de LIDL-groep van performance, sculpturen en schilderijen. Deze beeldden allemaal iconografische motieven uit die men kon verwachten te vinden in de fantasiewereld van een kind. Deze motieven waren onder meer speelhuisjes, goudvissen, schildpadden en honden. Het oeuvre is gemaakt als een beledigende kritiek op de huidige artistieke pretenties. Immendorf werd beïnvloed door het werk van Renato Guttuso, zoals blijkt uit zijn werk Café Deutschland; een reeks van zestien grootschalige, sociaal-politieke schilderijen die discogangers afbeelden als een symbool van de scheiding tussen Oost- en West-Duitsland. Immendorff was nooit bang om de sociale en politieke spanningen van zijn tijd aan te vechten en werd bij een gelegenheid gearresteerd omdat hij de Duitse vlag belasterde. Hij was buiten het West-Duitse parlement verschenen met een houten blok aan zijn enkel vastgebonden, waarbij het blok was gelabeld met LIDL en in de kleuren van de vlag was geverfd.
Toe-eigening in de kunst omvat het gebruik van bestaande beelden of objecten met weinig tot geen aanpassing. Deze techniek heeft een belangrijke rol gespeeld in verschillende kunstvormen, waaronder beeldende kunst, muziek, performance en literatuur. In de beeldende kunst verwijst toe-eigening naar de praktijk van het adopteren, samplen, recyclen of lenen van elementen—of zelfs hele vormen—van de bestaande visuele cultuur, om ze in nieuwe werken te integreren en zo betekenis te creëren of kritiek te uiten.