Lenticulaire acrylaatpanelen en inkjetprints, gemonteerd op Dibond en ingelijst in een aluminium lijst ontworpen door de kunstenaar.
Gesigneerd in inkt en genummerd op het etiket bevestigd aan de achterkant van de lijst.
Uitgegeven door Alan Cristea Gallery, Londen.
Waitress (from Walking in London II) van Julian Opie is een lenticulaire print van een jonge vrouw die al lopend naar een apparaat kijkt. Tegen een felgele achtergrond draagt ze een donker mouwloos topje, lichtblauwe jeans en sneakers, met een schoudertas over haar lichaam. Opie’s stijl—dikke contourlijnen en vlakke kleurvlakken—maakt de figuur tot een herkenbaar symbool van het moderne stadsleven. De lenticulaire techniek zorgt voor een bewegingseffect dat de dynamiek van lopen benadrukt. Gemaakt in 2014 en uitgegeven door Alan Cristea Gallery in Londen, in een oplage van 50 exemplaren met 10 artist proofs.
Julian Opie (VK, 1958) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn minimalistische, gestileerde portretten en landschappen. Met gedurfde lijnen en vlakke kleuren overbrugt hij kunst en digitale technologie, geïnspireerd door Pop Art en Japanse houtsneden. Opie’s herkenbare stijl heeft zijn werk wereldwijd bekend en veel tentoongesteld gemaakt.
Gemengde techniek.Gemengde techniek verwijst naar kunstwerken die meer dan één medium binnen een enkel werk gebruiken. In tegenstelling tot multimediakunst, die verschillende vormen van beeldende kunst combineert en vaak elementen zoals geluid, video of digitale media bevat, richt gemengde techniek zich op het combineren van traditionele kunstmaterialen, zoals verf, inkt en collage. Gemengde techniek biedt kunstenaars de mogelijkheid om een breed scala aan effecten en texturen te bereiken door verschillende materialen te lagen en te mengen.
Lenticulaire acrylaatpanelen en inkjetprints, gemonteerd op Dibond en ingelijst in een aluminium lijst ontworpen door de kunstenaar.
Gesigneerd in inkt en genummerd op het etiket bevestigd aan de achterkant van de lijst.
Uitgegeven door Alan Cristea Gallery, Londen.
Waitress (from Walking in London II) van Julian Opie is een lenticulaire print van een jonge vrouw die al lopend naar een apparaat kijkt. Tegen een felgele achtergrond draagt ze een donker mouwloos topje, lichtblauwe jeans en sneakers, met een schoudertas over haar lichaam. Opie’s stijl—dikke contourlijnen en vlakke kleurvlakken—maakt de figuur tot een herkenbaar symbool van het moderne stadsleven. De lenticulaire techniek zorgt voor een bewegingseffect dat de dynamiek van lopen benadrukt. Gemaakt in 2014 en uitgegeven door Alan Cristea Gallery in Londen, in een oplage van 50 exemplaren met 10 artist proofs.
Julian Opie (VK, 1958) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn minimalistische, gestileerde portretten en landschappen. Met gedurfde lijnen en vlakke kleuren overbrugt hij kunst en digitale technologie, geïnspireerd door Pop Art en Japanse houtsneden. Opie’s herkenbare stijl heeft zijn werk wereldwijd bekend en veel tentoongesteld gemaakt.
Julian Opie wordt op grote schaal geassocieerd met de New British Sculpture-beweging en is een beeldend kunstenaar wiens werken beïnvloed worden door een breed scala aan onderwerpen, waaronder klassieke portretten, Japanse houtblokken en reclameborden. Onder de meest opmerkelijke werken van Opie vallen zijn LCD-animaties, Christine Blinking en Suzanne Walking, evenals zijn vereenvoudigde portretten die onderwerpen weergeven door middel van basislijnen en kleurblokken, zoals in zijn New York Couple-serie. Met een breed scala aan zowel traditionele als technologische materialen, zoals geschilderd staal, vinyl en digitale software, heeft Opie zijn eigen unieke stijl gecreëerd die beknopte, maar tot nadenken stemmende beelden van het dagelijks leven produceert. Hierbij worden elementen van minimalisme samengevoegd met aspecten van popart. Opie noemde Roy Liechtenstein en Andy Warhol eerder als invloeden op zijn stijl. (Artist website)
Animatie is het proces waarbij een reeks stilstaande beelden snel achter elkaar wordt weergegeven om de illusie van beweging te creëren. Elk beeld, of frame, wordt iets anders getekend dan het vorige, vooral in de bewegende delen, zodat ze samen een doorlopende beweging vormen. Traditioneel tekenden illustratoren elk frame met de hand om dit effect te bereiken.