Anchor, 2010

In de late jaren 60 werd de American Art World door mannen gedomineerd. De Amerikaanse beeldhouwer en beeldend kunstenaar Lynda Benglis wilde deze status-quo uitdagen door kunstwerken te creëren die vrouwelijk, sensueel en lichaamsgericht waren. De vroege sculpturen van Benglis waren uniek in hun gebruik van organische beelden, eerst door het gebruik van bijenwas, en later polyurethaan, bladgoud en zink aluminium. Toen ze het canvas verliet, begon ze kunstwerken direct op de vloer te creëren, zoals te zien in Fallen Painting. Voor dit project smeerde Benglis verf over de vloer van de galerij, waarmee het feministische gesprek in de kunst terechtkwam, terwijl het werk de verdorvenheid van de gevallen vrouw afbeeldde. Naarmate de carrière van Benglis vorderde, bleef ze de discussie over vrouwelijkheid binnen de kunst ontwikkelen. Op het hoogtepunt van de discussie, en misschien wel het meest controversieel, was het gefotografeerde beeld van haar naakte zelf die een fallus vasthield, gepubliceerd als een advertentie voor haar werk Artforum in 1974. Met controversieel en provocerend werk is Benglis een kunstenaar geboren uit haar tijd, en blijft zij een alom gevierde pionier van feministische expressie in de kunst.