Endless Modern Licking of Crashing Globe by Black Doggy - Time Bomb van Martin Disler is een gelimiteerde editie prent portfolio, gemaakt in 1981. Dit werk bestaat uit acht etsen, elk gekenmerkt door een gedurfde, experimentele stijl die typerend is voor Dislers expressieve en vaak donkere thematische taal. Met grote, opvallende letters op een levendige rode achtergrond confronteert dit specifieke stuk van de portfolio de kijker met een dubbelzinnige, bijna surrealistische boodschap. Dislers werk verkent vaak thema's van existentialisme, chaos en het onderbewuste, zoals gesuggereerd door de explosieve zinnen. Het dynamische gebruik van typografie en kleur, gecombineerd met een beperkte oplage van 49, maakt dit werk tot een boeiende reflectie op de turbulente en onvoorspelbare aard van de moderniteit.
Martin Disler (Zwitserland, 1949–1996) was een autodidactische kunstenaar, geassocieerd met de Neue Wilde-beweging. Zijn dynamische schilderijen, tekeningen en sculpturen verkenden vaak thema's als menselijke emotie en existentialisme. Disler's werk kreeg internationale erkenning in de jaren 80, met tentoonstellingen in instellingen zoals MoMA en de Tate Gallery.
etsEtsen is een techniek waarbij een ontwerp op een metalen oppervlak wordt gecreëerd door gebruik te maken van een sterk zuur of etsende stof om de onbeschermde delen van het metaal weg te vreten, waardoor het gewenste patroon in reliëf (intaglio) achterblijft. In de moderne kunst en productie kunnen verschillende chemicaliën worden gebruikt, afhankelijk van het te etsen materiaal.
Endless Modern Licking of Crashing Globe by Black Doggy - Time Bomb van Martin Disler is een gelimiteerde editie prent portfolio, gemaakt in 1981. Dit werk bestaat uit acht etsen, elk gekenmerkt door een gedurfde, experimentele stijl die typerend is voor Dislers expressieve en vaak donkere thematische taal. Met grote, opvallende letters op een levendige rode achtergrond confronteert dit specifieke stuk van de portfolio de kijker met een dubbelzinnige, bijna surrealistische boodschap. Dislers werk verkent vaak thema's van existentialisme, chaos en het onderbewuste, zoals gesuggereerd door de explosieve zinnen. Het dynamische gebruik van typografie en kleur, gecombineerd met een beperkte oplage van 49, maakt dit werk tot een boeiende reflectie op de turbulente en onvoorspelbare aard van de moderniteit.
Martin Disler (Zwitserland, 1949–1996) was een autodidactische kunstenaar, geassocieerd met de Neue Wilde-beweging. Zijn dynamische schilderijen, tekeningen en sculpturen verkenden vaak thema's als menselijke emotie en existentialisme. Disler's werk kreeg internationale erkenning in de jaren 80, met tentoonstellingen in instellingen zoals MoMA en de Tate Gallery.
Endless modern licking of crasching globe by Black Doggy - Time Bomb, 1981
Editie / Print
Ets
Momenteel niet beschikbaar
Geen verkochte werken om te tonen.
Martin Disler was een Zwitserse schilder uit de tweede helft van de twintigste eeuw, die verbonden was aan de Neue Wilde (ook bekend als de Junge Wilde). Hij werkte voornamelijk in Europa en de Verenigde Staten, in de jaren ‘70 en ’80. In die periode werkte hij samen met tijdgenoten zoals Georg Baselitz, Francesco Clemente en Sandro Chia. Zijn werken worden voornamelijk gekenmerkt door olie en / of acryl spray op canvas. De meeste van zijn doeken verschijnen zonder titel, waardoor interpretatie aan de kijker wordt overgelaten. De Neue Wilde stijl verscheen in de Duitstalige delen van Europa als een reactie op de gevestigde elementen van de avant-garde, op minimal art en conceptuele kunst. Een collega-beweging was de Italiaanse transavantguardia beweging, de Figuration Libre in Frankrijk en Nieuw-Image-Schilderen in de Verenigde Staten. Schilderijen van Disler en andere leden van deze beweging zijn voorzien van brede, snelle penseelstreken in kleuren die intens en helder zijn.
Neue Wilden is de term die Duitse kunstenaars gebruikten voor het neo-expressionisme. In de jaren 1970 en 80 kwam de expressieve schilderkunst opnieuw op in Duitsland, waarbij kunstenaars intense kleuren en brede penseelstreken omarmden. De beweging groeide in oppositie tot minimalistische en conceptuele kunst, met een voorkeur voor een terugkeer naar rauwe, emotionele expressie door middel van gedurfde en dynamische schildertechnieken.