De door de kunstenaar bewerkte en gesigneerde prent;
Nana van Niki de Saint Phalle, gemaakt in 1971, is een levendige lithografie die haar iconische Nana-figuren toont, die vrouwelijkheid, vreugde en kracht vieren. Het figuur is weergegeven in gedurfde, gebogen vormen gevuld met felle kleuren, voornamelijk oranje, geel en groen, en versierd met ingewikkelde patronen en symbolen, zoals harten en bloemmotieven. De speelse en overdreven vormen, in combinatie met het levendige kleurenpalet, geven het figuur een levendige kwaliteit, die vrijheid, lichaamspositiviteit en empowerment symboliseert. Gesigneerd door de kunstenaar, vangt deze gelimiteerde oplage de essentie van de feministische geest van de Saint Phalle en haar vrolijke, onconventionele benadering van kunst.
Niki de Saint Phalle (Frankrijk, 1930–2002) was een baanbrekende kunstenares, bekend om haar kleurrijke, speelse sculpturen en feministische thema’s. Als sleutelfiguur van de Nouveau Réalisme-beweging werd ze beroemd met haar Nanas—krachtige, vrolijke vrouwenfiguren—en monumentale werken zoals De Tarottuin.
Lithografie Lithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
De door de kunstenaar bewerkte en gesigneerde prent;
Nana van Niki de Saint Phalle, gemaakt in 1971, is een levendige lithografie die haar iconische Nana-figuren toont, die vrouwelijkheid, vreugde en kracht vieren. Het figuur is weergegeven in gedurfde, gebogen vormen gevuld met felle kleuren, voornamelijk oranje, geel en groen, en versierd met ingewikkelde patronen en symbolen, zoals harten en bloemmotieven. De speelse en overdreven vormen, in combinatie met het levendige kleurenpalet, geven het figuur een levendige kwaliteit, die vrijheid, lichaamspositiviteit en empowerment symboliseert. Gesigneerd door de kunstenaar, vangt deze gelimiteerde oplage de essentie van de feministische geest van de Saint Phalle en haar vrolijke, onconventionele benadering van kunst.
Niki de Saint Phalle (Frankrijk, 1930–2002) was een baanbrekende kunstenares, bekend om haar kleurrijke, speelse sculpturen en feministische thema’s. Als sleutelfiguur van de Nouveau Réalisme-beweging werd ze beroemd met haar Nanas—krachtige, vrolijke vrouwenfiguren—en monumentale werken zoals De Tarottuin.
Painting calmed the chaos that shook my soul.
- Niki De Saint Phalle
De Franse kunstenaar Niki de Saint Phalle is vooral bekend om haar grote, kleurrijke sculpturen van welgevormde vrouwen. Ze maakte haar werk vaak in samenwerking met haar man, Jean Tinguely, die mechanische, bewegende elementen aan haar stukken toevoegde. Niki de Saint Phalle's liefde voor kleur is zichtbaar in haar schilderij evenals haar beeldhouwwerk, maar haar beroemdste stuk is een reeks beelden voor de fontein op Place Igor Stravinsky in Parijs. De sculpturen, die een vogel, een olifant en een hart, draaien voortdurend en laten het water spetteren. De fontein is de perfecte achtergrond omdat het langs één zijde van Centre Georges Pompidou, het museum voor moderne kunst in Parijs, is. Niki de Saint Phalle wordt geassocieerd met nouveau réalisme, dat begon als een tegenhanger van pop art. De uitbundigheid van De Saint Phalle getuigt ook van invloed door het werk van Gaudi, waardoor ze zich regelmatig liet inspireren. Nergens wordt dit duidelijker dan in de glorieuze Tarot Garden, een sculptuur park in Toscane gevuld met gigantische figuren. Men rondom elk beeld lopen, over mozaïektegels. Eén werd zelfs een tijdelijk huis voor de Niki Saint Phalle tijdens de aanleg van de tuin. Na haar dood in 2002, bleef de tuin het toppunt in de carrière van Niki de Saint Phalle's. (Artist website)
Art Brut, een Franse term die Ruwe Kunst betekent, werd bedacht door Jean Dubuffet om kunst te beschrijven die buiten de conventionele academische traditie van de schone kunsten is gemaakt. Dubuffet gebruikte de term voor werken van autodidactische kunstenaars, waaronder geesteszieken, gevangenen en anderen aan de rand van de samenleving. Hij noemde het ook Outsider Art. Deze kunst wordt gekenmerkt door haar ruwe, ongeraffineerde aard, vaak zonder aandacht voor traditionele presentatie of nabootsing.