Originele kleurenlithografie. Gesigneerd, niet genummerd.
Deze vreugdevolle kleurenlithografie van Niki de Saint Phalle toont een torenhoog groen monster met een rood-gepatroneerde romp tegen een levendige roze achtergrond, omringd door spelende kinderen, kleurrijke ballonnen en uitbundige decoratieve motieven. Het werk belichaamt Saint Phalles kenmerkende fusie van kinderlijk verwondering en diepe psychologische resonantie — haar monsters zijn beschermende totems in plaats van angstaanjagende figuren. Gedrukt in haar karakteristieke gedurfde palet, vangt deze handgesigneerde oplage de sculpturale vitaliteit die Saint Phalle tot een van de meest onderscheidende stemmen in de naoorlogse Europese kunst maakte.
Niki de Saint Phalle (Frankrijk, 1930–2002) was een baanbrekende kunstenares, bekend om haar kleurrijke, speelse sculpturen en feministische thema’s. Als sleutelfiguur van de Nouveau Réalisme-beweging werd ze beroemd met haar Nanas—krachtige, vrolijke vrouwenfiguren—en monumentale werken zoals De Tarottuin.
Lithografie Lithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
Originele kleurenlithografie. Gesigneerd, niet genummerd.
Deze vreugdevolle kleurenlithografie van Niki de Saint Phalle toont een torenhoog groen monster met een rood-gepatroneerde romp tegen een levendige roze achtergrond, omringd door spelende kinderen, kleurrijke ballonnen en uitbundige decoratieve motieven. Het werk belichaamt Saint Phalles kenmerkende fusie van kinderlijk verwondering en diepe psychologische resonantie — haar monsters zijn beschermende totems in plaats van angstaanjagende figuren. Gedrukt in haar karakteristieke gedurfde palet, vangt deze handgesigneerde oplage de sculpturale vitaliteit die Saint Phalle tot een van de meest onderscheidende stemmen in de naoorlogse Europese kunst maakte.
Niki de Saint Phalle (Frankrijk, 1930–2002) was een baanbrekende kunstenares, bekend om haar kleurrijke, speelse sculpturen en feministische thema’s. Als sleutelfiguur van de Nouveau Réalisme-beweging werd ze beroemd met haar Nanas—krachtige, vrolijke vrouwenfiguren—en monumentale werken zoals De Tarottuin.
Painting calmed the chaos that shook my soul.
- Niki De Saint Phalle
De Franse kunstenaar Niki de Saint Phalle is vooral bekend om haar grote, kleurrijke sculpturen van welgevormde vrouwen. Ze maakte haar werk vaak in samenwerking met haar man, Jean Tinguely, die mechanische, bewegende elementen aan haar stukken toevoegde. Niki de Saint Phalle's liefde voor kleur is zichtbaar in haar schilderij evenals haar beeldhouwwerk, maar haar beroemdste stuk is een reeks beelden voor de fontein op Place Igor Stravinsky in Parijs. De sculpturen, die een vogel, een olifant en een hart, draaien voortdurend en laten het water spetteren. De fontein is de perfecte achtergrond omdat het langs één zijde van Centre Georges Pompidou, het museum voor moderne kunst in Parijs, is. Niki de Saint Phalle wordt geassocieerd met nouveau réalisme, dat begon als een tegenhanger van pop art. De uitbundigheid van De Saint Phalle getuigt ook van invloed door het werk van Gaudi, waardoor ze zich regelmatig liet inspireren. Nergens wordt dit duidelijker dan in de glorieuze Tarot Garden, een sculptuur park in Toscane gevuld met gigantische figuren. Men rondom elk beeld lopen, over mozaïektegels. Eén werd zelfs een tijdelijk huis voor de Niki Saint Phalle tijdens de aanleg van de tuin. Na haar dood in 2002, bleef de tuin het toppunt in de carrière van Niki de Saint Phalle's. (Artist website)
Art Informel is een Franse term die verwijst naar de gestuele en improviserende technieken die kenmerkend waren voor abstracte schilderkunst in de jaren 1940 en 50. Het omvat verschillende stijlen die deze decennia domineerden en wordt gekenmerkt door informele, spontane methoden. Kunstenaars gebruikten deze term om benaderingen te beschrijven die afstand namen van traditionele structuren en meer expressieve, ongestructureerde technieken omarmden.