Serigrafie naar een plottertekening.
Portfolio van 6 prenten.
De prenten zijn professioneel gelamineerd.
Editie: Museum Vasarely Budapest, 1990.
Lettres de ma mère (6) van Vera Molnar is een gelimiteerde portfolio van zes zeefdrukken uit 1990, voortkomend uit haar achtergrond in algoritmische en computergestuurde kunst. Elk print toont dicht opeenliggende, abstracte vormen die doen denken aan handgeschreven letters, gerangschikt in een raster dat geleidelijk toeneemt van spaarzame tot sterk gevulde ruimtes. Het werk lijkt de visuele ritmes van handschrift weer te geven, waardoor een getextureerd landschap van tekens ontstaat dat zowel taal suggereert als verbergt. Molnar, een pionier in digitale en algoritmische kunst, verkent vaak de spanning tussen systematische herhaling en organische variatie, wat kijkers uitnodigt om na te denken over de aard van communicatie, herinnering en de abstractie van persoonlijke verbindingen. Geproduceerd door het Vasarely Museum in Boedapest, toont deze portfolio Molnar's unieke benadering van het combineren van kunst en wiskunde.
Vera Molnar (Hongarije/Frankrijk, 1924–2023) was een pionier op het gebied van generatieve en digitale kunst, geroemd om haar algoritmische benadering van abstractie. Door kunst en technologie te combineren, creëerde zij geometrische composities die orde, toeval en esthetisch evenwicht onderzochten. Als een van de eerste kunstenaars die computers in de kunst gebruikte, gaf Molnar een belangrijke vorm aan de moderne computationele creativiteit.
SerigrafieSerigrafie is een druktechniek waarbij zijdeschermtechnieken worden gebruikt om een afbeelding te maken. De afbeelding wordt digitaal gescheiden in afzonderlijke kleuren, die elk aan een apart zijdescherm worden toegewezen. Deze schermen worden vervolgens handmatig gebruikt om elke kleur laag voor laag aan te brengen, om het oorspronkelijke kunstwerk, vaak gebaseerd op een olieverfschilderij, te repliceren.
Serigrafie naar een plottertekening.
Portfolio van 6 prenten.
De prenten zijn professioneel gelamineerd.
Editie: Museum Vasarely Budapest, 1990.
Lettres de ma mère (6) van Vera Molnar is een gelimiteerde portfolio van zes zeefdrukken uit 1990, voortkomend uit haar achtergrond in algoritmische en computergestuurde kunst. Elk print toont dicht opeenliggende, abstracte vormen die doen denken aan handgeschreven letters, gerangschikt in een raster dat geleidelijk toeneemt van spaarzame tot sterk gevulde ruimtes. Het werk lijkt de visuele ritmes van handschrift weer te geven, waardoor een getextureerd landschap van tekens ontstaat dat zowel taal suggereert als verbergt. Molnar, een pionier in digitale en algoritmische kunst, verkent vaak de spanning tussen systematische herhaling en organische variatie, wat kijkers uitnodigt om na te denken over de aard van communicatie, herinnering en de abstractie van persoonlijke verbindingen. Geproduceerd door het Vasarely Museum in Boedapest, toont deze portfolio Molnar's unieke benadering van het combineren van kunst en wiskunde.
Vera Molnar (Hongarije/Frankrijk, 1924–2023) was een pionier op het gebied van generatieve en digitale kunst, geroemd om haar algoritmische benadering van abstractie. Door kunst en technologie te combineren, creëerde zij geometrische composities die orde, toeval en esthetisch evenwicht onderzochten. Als een van de eerste kunstenaars die computers in de kunst gebruikte, gaf Molnar een belangrijke vorm aan de moderne computationele creativiteit.
Art is an obsession; that's all I think about.
- Vera Molnar
De in Hongarije geboren Frans kunstenaar Vera Molnar was een pionier op het gebied van computer- en algoritmische kunst en werkte meer dan zes decennia op het snijvlak van kunst en technologie. Als medeoprichter van de GRAV-groep onderzocht zij geometrische abstractie via mechanische en kinetische kunst en werd zij nauw verbonden met de beweging Art et Informatique. Ter verdediging van haar gebruik van geometrische vormen verklaarde Molnar dat zij met monotonie en symmetrie juist verrassing wilde creëren.
Als voorvechter van onconventionele media liet zij de geperforeerde randen van computerafdrukken vaak intact en noemde deze werken "jobs". Haar werk Hypertransformation of 20 Concentric Squares (1974), uitgevoerd op plotterpapier, is een treffend voorbeeld van deze benadering.
Voordat zij zich op computerkunst toelegde, maakte Molnar niet-figuratieve werken onder invloed van het Russische constructivisme en de abstracte kunst van Piet Mondriaan en Paul Klee. Zij werkte met collage, schilderkunst en fotografie. Eind jaren zestig begon zij computers in haar artistieke praktijk te gebruiken en ontwikkelde zij een eigen beeldtaal waarin wiskundige precisie en artistiek experiment samenkwamen.
Molnar zag computerkunst als een manier om ideeën uit te drukken die de menselijke beperkingen, zoals tijd en visuele nauwkeurigheid, overstegen. Voor haar was de computer een instrument om deze ideeën om te zetten in tastbare kunstwerken. (Artist website)
Computerkunst verwijst naar elke vorm van digitale beelden of grafische kunst die met behulp van een computer is gemaakt. Kunstcuratoren classificeren kunst die met computers is gemaakt vaak als digitale kunst of nieuwe mediakunst. Kunstenaars die computerkunst maken, benutten technologische vooruitgangen om complexe composities te creëren.