// Senza titolo van Agostino Bonalumi, gemaakt in 1990, is een bronzen sculptuur die de interesse van de kunstenaar in vorm, spanning en de manipulatie van materialen weerspiegelt om een gevoel van beweging op te roepen. Het stuk heeft een rechthoekige vorm waarvan het oppervlak vervormd is alsof het van binnenuit wordt uitgerekt en getrokken, waardoor een illusie van elasticiteit ontstaat ondanks het stevige bronzen medium. Deze spanning tussen materiaal en vorm benadrukt Bonalumi’s unieke benadering van driedimensionale kunst, waarbij abstracte vormen de toeschouwer uitnodigen om na te denken over de onzichtbare krachten die erop inwerken. Met een afmeting van 25 cm in hoogte, 17 cm in breedte en 7 cm in diepte combineert dit beeld een gepolijste afwerking met zachte contouren, wat het zowel een dynamische aanwezigheid als een ingetogen elegantie geeft, kenmerkend voor Bonalumi's sculpturale werk.
Agostino Bonalumi (Italië, 1935–2013) was een belangrijke figuur in de naoorlogse Italiaanse kunst, bekend om zijn 'extroflexe' doeken die schilderkunst naar de derde dimensie brengen. Geassocieerd met het Spatialisme, combineerde hij geometrische precisie met dynamische vormen en herdefinieerde hij de grenzen tussen schilderkunst en beeldhouwkunst.
BronsBrons is een metaallegering die voornamelijk bestaat uit koper en tin, met een typische moderne samenstelling van 88% koper en 12% tin. In de loop der tijd ontwikkelt brons een patina, een oppervlaktekleur die vaak diepgroen wordt door oxidatie. Grote bronzen objecten, zoals sculpturen, worden meestal in gieterijen gemaakt. Brons wordt gewaardeerd om zijn duurzaamheid en is door de geschiedenis heen veel gebruikt voor kunst, gereedschap en wapens.
// Senza titolo van Agostino Bonalumi, gemaakt in 1990, is een bronzen sculptuur die de interesse van de kunstenaar in vorm, spanning en de manipulatie van materialen weerspiegelt om een gevoel van beweging op te roepen. Het stuk heeft een rechthoekige vorm waarvan het oppervlak vervormd is alsof het van binnenuit wordt uitgerekt en getrokken, waardoor een illusie van elasticiteit ontstaat ondanks het stevige bronzen medium. Deze spanning tussen materiaal en vorm benadrukt Bonalumi’s unieke benadering van driedimensionale kunst, waarbij abstracte vormen de toeschouwer uitnodigen om na te denken over de onzichtbare krachten die erop inwerken. Met een afmeting van 25 cm in hoogte, 17 cm in breedte en 7 cm in diepte combineert dit beeld een gepolijste afwerking met zachte contouren, wat het zowel een dynamische aanwezigheid als een ingetogen elegantie geeft, kenmerkend voor Bonalumi's sculpturale werk.
Agostino Bonalumi (Italië, 1935–2013) was een belangrijke figuur in de naoorlogse Italiaanse kunst, bekend om zijn 'extroflexe' doeken die schilderkunst naar de derde dimensie brengen. Geassocieerd met het Spatialisme, combineerde hij geometrische precisie met dynamische vormen en herdefinieerde hij de grenzen tussen schilderkunst en beeldhouwkunst.
I work with great trust in the processes of painting.
- BONALUMI, Agostino
Agostino Bonalumi (geb. 1935 Italië, gest. 2013 Italië) was een Italiaanse kunstenaar die bekend stond om zijn bijdragen aan de abstracte kunst en technieken met vormdoeken. Bonalumi was een sleutelfiguur in de naoorlogse Italiaanse avant-garde en staat vooral bekend om zijn "extroflecties", een techniek waarbij hij doeken vormde en manipuleerde om driedimensionale reliëfs te creëren die buiten het traditionele platte oppervlak uitsteken. Zijn werk wordt gekenmerkt door een rigoureuze verkenning van vorm, ruimte en licht, waarbij hij vaak monochrome paletten gebruikt om het spel van schaduwen en de tactiele kwaliteit van het doek te benadrukken. Bonalumi was geassocieerd met de Zero-beweging en werkte samen met kunstenaars als Enrico Castellani en Piero Manzoni, met wie hij een fascinatie deelde voor het doorbreken van de grenzen tussen schilderkunst en beeldhouwkunst. Zijn innovatieve benadering van oppervlak en vorm is breed erkend, en zijn werken zijn tentoongesteld in belangrijke kunstinstellingen zoals het Solomon R. Guggenheim Museum in New York en het Centre Pompidou in Parijs. (Artist website)
Abstracte kunst gebruikt vormen, lijnen en kleuren om een visuele ervaring te creëren zonder te proberen de externe realiteit weer te geven. De compositie bestaat onafhankelijk van visuele referenties uit de wereld en richt zich op het uitdrukken van ideeën en emoties via niet-figuratieve middelen.