Mourlot 332.
Litho in kleuren op Rives papier, in potlood gesigneerd en genummerd.
Uitgegeven door Engelberts, Genève; Gedrukt door Maeght, Parijs, het volledige vel.
Affiche pour l'Exposition Oeuvre Gravé-Céramiques, Musée de l'Athénée Genève van Joan Miró, gemaakt in 1961, is een opvallende kleurenlitho waarin krachtige gebaren worden gecombineerd met levendige spatten rood, blauw, geel en zwart. De brede zwarte vorm kronkelt over het vel, doorkruist door dynamische kleuruitbarstingen die zowel spontaniteit als beheersing uitstralen. De naam “Miró” verschijnt in gedurfde kalligrafische letters bovenaan en gaat naadloos op in het abstracte ritme van het werk. Oorspronkelijk gemaakt als affiche voor Miró’s tentoonstelling in Genève, toont het zijn vermogen om tekst, abstractie en felle kleur tot een expressieve eenheid te brengen. Gedrukt door Maeght, Parijs, en uitgegeven door Engelberts, Genève, in een oplage van 100.
Joan Miró (Spanje, 1893–1983) was een baanbrekende surrealist, bekend om zijn speelse, droomachtige composities. Hij combineerde abstracte vormen met vrolijke kleuren en symbolen, en onderzocht thema’s als verbeelding, natuur en Catalaanse identiteit. Miró’s innovatieve aanpak beïnvloedde de moderne kunst en omvatte schilderkunst, beeldhouwkunst en keramiek, met een blijvende erfenis in de kunst van de 20e eeuw.
Lithografie Lithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
Mourlot 332.
Litho in kleuren op Rives papier, in potlood gesigneerd en genummerd.
Uitgegeven door Engelberts, Genève; Gedrukt door Maeght, Parijs, het volledige vel.
Affiche pour l'Exposition Oeuvre Gravé-Céramiques, Musée de l'Athénée Genève van Joan Miró, gemaakt in 1961, is een opvallende kleurenlitho waarin krachtige gebaren worden gecombineerd met levendige spatten rood, blauw, geel en zwart. De brede zwarte vorm kronkelt over het vel, doorkruist door dynamische kleuruitbarstingen die zowel spontaniteit als beheersing uitstralen. De naam “Miró” verschijnt in gedurfde kalligrafische letters bovenaan en gaat naadloos op in het abstracte ritme van het werk. Oorspronkelijk gemaakt als affiche voor Miró’s tentoonstelling in Genève, toont het zijn vermogen om tekst, abstractie en felle kleur tot een expressieve eenheid te brengen. Gedrukt door Maeght, Parijs, en uitgegeven door Engelberts, Genève, in een oplage van 100.
Joan Miró (Spanje, 1893–1983) was een baanbrekende surrealist, bekend om zijn speelse, droomachtige composities. Hij combineerde abstracte vormen met vrolijke kleuren en symbolen, en onderzocht thema’s als verbeelding, natuur en Catalaanse identiteit. Miró’s innovatieve aanpak beïnvloedde de moderne kunst en omvatte schilderkunst, beeldhouwkunst en keramiek, met een blijvende erfenis in de kunst van de 20e eeuw.
Een in Spanje geboren schilder die de combinatie van abstracte kunst en surrealistische fantasie perfectioneerde. Joan Miró had een volwassen stijl in zijn kunst die voortkwam uit de spanning van denkbeeldige poëtische impulsen en de visie van de ernst van het hedendaagse leven.
Zijn idee van kunst was het aspect van het mogelijk creëren en verkennen van een nieuwe visuele vocabulaire dat buiten de onpartijdige wereld zou bestaan en er tegelijkertijd niet van zou scheiden.
Joan Miró's had een levenslange flirt met non-objectiviteit en vasthoudend experimenteren. Hij werkte veel met lithografie en tegelijkertijd produceerde hij verschillende sculpturen, overvloedige muurschilderingen en borduursels voor openbare ruimtes. Hoewel hij een surrealist was, had Joan Miró invloed op kleurveldschilders en abstract expressionisten.
Joan Miró's belangrijkste overweging was sociaal, wat dicht bij de menselijke massa / het gevoel komt, en hij was extreem overtuigd dat terugkeren naar het begin de enige manier was waarop kunst een eerlijke oproep kon doen. In zijn late jaren bleef hij de moderne samenleving omarmen door interesse te tonen in de jonge generaties om te zien wat de toekomst in petto zou hebben. Hij verloor nooit zijn passie of de vonk van creativiteit en bleef werken tot aan zijn overlijden.
Automatisme verwijst naar een techniek in het creatieve proces die toegang biedt tot materiaal uit het onbewuste of onderbewuste. Het is gebaseerd op Sigmund Freuds psychoanalytische methode van vrije associatie. Kunstenaars waarderen dit proces vanwege het vermogen om creatieve gedachten en spontane creatie te stimuleren.