Kleurenlithografie op Rives velijnpapier.
In potlood gesigneerd en genummerd.
Gedrukt en uitgegeven door Galerie Maeght, Parijs.
Catalogue raisonné: Mourlot 215.
Joan Miró’s Series I, vert sur rouge (1961) is een kleurenlithografie op Rives vellum-papier die de intensiteit van zijn gebarenachtige abstractie vastlegt. Brede rode vormen domineren de compositie en bewegen zich in lussen en kruisingen over het oppervlak met een gevoel van urgentie en vloeiendheid. Deze krachtige lijnen worden geaccentueerd door fijne groene spatten en een compacte zwarte cirkel, wat een dynamisch samenspel tussen controle en spontaniteit creëert. Gedrukt en uitgegeven door Galerie Maeght in Parijs in een oplage van 30, toont het werk Miró’s rijpe stijl.
Joan Miró (Spanje, 1893–1983) was een baanbrekende surrealist, bekend om zijn speelse, droomachtige composities. Hij combineerde abstracte vormen met vrolijke kleuren en symbolen, en onderzocht thema’s als verbeelding, natuur en Catalaanse identiteit. Miró’s innovatieve aanpak beïnvloedde de moderne kunst en omvatte schilderkunst, beeldhouwkunst en keramiek, met een blijvende erfenis in de kunst van de 20e eeuw.
Lithografie Lithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
Kleurenlithografie op Rives velijnpapier.
In potlood gesigneerd en genummerd.
Gedrukt en uitgegeven door Galerie Maeght, Parijs.
Catalogue raisonné: Mourlot 215.
Joan Miró’s Series I, vert sur rouge (1961) is een kleurenlithografie op Rives vellum-papier die de intensiteit van zijn gebarenachtige abstractie vastlegt. Brede rode vormen domineren de compositie en bewegen zich in lussen en kruisingen over het oppervlak met een gevoel van urgentie en vloeiendheid. Deze krachtige lijnen worden geaccentueerd door fijne groene spatten en een compacte zwarte cirkel, wat een dynamisch samenspel tussen controle en spontaniteit creëert. Gedrukt en uitgegeven door Galerie Maeght in Parijs in een oplage van 30, toont het werk Miró’s rijpe stijl.
Joan Miró (Spanje, 1893–1983) was een baanbrekende surrealist, bekend om zijn speelse, droomachtige composities. Hij combineerde abstracte vormen met vrolijke kleuren en symbolen, en onderzocht thema’s als verbeelding, natuur en Catalaanse identiteit. Miró’s innovatieve aanpak beïnvloedde de moderne kunst en omvatte schilderkunst, beeldhouwkunst en keramiek, met een blijvende erfenis in de kunst van de 20e eeuw.
Een in Spanje geboren schilder die de combinatie van abstracte kunst en surrealistische fantasie perfectioneerde. Joan Miró had een volwassen stijl in zijn kunst die voortkwam uit de spanning van denkbeeldige poëtische impulsen en de visie van de ernst van het hedendaagse leven.
Zijn idee van kunst was het aspect van het mogelijk creëren en verkennen van een nieuwe visuele vocabulaire dat buiten de onpartijdige wereld zou bestaan en er tegelijkertijd niet van zou scheiden.
Joan Miró's had een levenslange flirt met non-objectiviteit en vasthoudend experimenteren. Hij werkte veel met lithografie en tegelijkertijd produceerde hij verschillende sculpturen, overvloedige muurschilderingen en borduursels voor openbare ruimtes. Hoewel hij een surrealist was, had Joan Miró invloed op kleurveldschilders en abstract expressionisten.
Joan Miró's belangrijkste overweging was sociaal, wat dicht bij de menselijke massa / het gevoel komt, en hij was extreem overtuigd dat terugkeren naar het begin de enige manier was waarop kunst een eerlijke oproep kon doen. In zijn late jaren bleef hij de moderne samenleving omarmen door interesse te tonen in de jonge generaties om te zien wat de toekomst in petto zou hebben. Hij verloor nooit zijn passie of de vonk van creativiteit en bleef werken tot aan zijn overlijden.
Abstracte kunst gebruikt vormen, lijnen en kleuren om een visuele ervaring te creëren zonder te proberen de externe realiteit weer te geven. De compositie bestaat onafhankelijk van visuele referenties uit de wereld en richt zich op het uitdrukken van ideeën en emoties via niet-figuratieve middelen.