Il sole nero, 1993

Giulio Paolini werkte in twee grote bewegingen van de beeldende kunst: Arte Povero, een beweging die de bedrijfsvorming van kunst afwees, en conceptuele kunst. Hij werd geboren in Genua, Italië. Aangezien zijn broer als architect werkte, werd Paolini al vroeg beïnvloed door dit soort ontwerpen. Zijn artistieke onderzoek dreef hem al snel naar ideeën voor het inzoomen op het beeld. Dit is een theorie van Conceptual Art. Paolini neemt een intensieve onderzoeksbenadering in zijn artistieke werken, te beginnen met het onderzoeken van de creatie van de kunstenaar en de ruimtes waarin kunstwerken worden tentoongesteld. Zijn onderzoeksroutes zijn door de fotografie verwerkt, tot eerbetoon aan George Luis Borges en Giorgio de Chirico. Giulio Paolini creëert vanuit het perspectief van een artiest in de programmatische lijn van opvolging die terugleiden naar de artiesten die voor hem zijn gemaakt. Paolini's werken werden erkend door de avant-guard-beweging in de jaren '70. Gedurende dit decennium heeft hij ideeën gevormd over de vraag of visie symmetrisch is, waardoor het oeuvre La Visione en Simmetrica? en concepten met betrekking tot de reproductie van kunstwerken tot uiting kwamen. Paolini's theorieën over verschijning, onderzocht in het oeuvre in Teoria Della Apparenze, onderzoeken hoe kunstwerken het verleden en de toekomst verpakken. In de jaren '80 en '90 werd Giulio Paolini nog steeds in galerijen in heel Europa tentoongesteld. Zijn conceptuele onderzoeken richten zich op ideeën van de tentoonstellingsruimte en oeuvres waarin de voltooiing uitgesteld wordt, waardoor de kijker in een creatieve verwachting staat. Paolini's laatste tentoonstelling genaamd Giorgio de Chirico-Giulio Paolini; Giulio Paolini-Giorgio De Chirico zal vanaf oktober 2016 tot juni 2017 in de CIMA-galerij in New York hangen.