Corrente (Rosso), 1967

Erkend als de grondlegger van het spatialisme, was Lucio Fontana een productieve kunstenaar die werd gedreven door een verlangen om de relatie tussen oppervlak en dimensionaliteit te benadrukken en te verkennen. Fontana’s technieken omvatten het doorsnijden van canvas en het perforeren van het oppervlak van zijn werk. Spatial Concept is een serie werken die deze specifieke techniek illustreert en Fontana bekleedde vaak de achterkant van zijn canvas met zwart gaas; de duisternis zou dan glinsteren door de gaten die hij had gemaakt en verder bijdragen aan het illusoire en mysterieuze effect. Fontana werd ook geprezen vanwege zijn gebruik van een breed scala aan materialen. Voor een reeks schilderijen gemaakt voor de tentoonstelling Art and Contemplation manipuleerde hij de oppervlakteverf met zijn vingers en Muranoglas. Geïnspireerd door zijn bezoek aan New York, werkte Fontana ook een aantal jaren intensief met metaal. Hij gebruikte glanzende koperen platen om gaten in het metaal te krassen en uit te gutsen, waardoor de uiteindelijke resultaten zinspeelden op de ontluikende architectuur van de stad.  (Artist website)