Aquatint met suikerlift, spitbite en harde-grondets. Somerset Textured White 300 g/m² papier. Beeldafmetingen: 61 × 46 cm. Bladafmetingen: 86 × 71 cm. Geparafeerd, gedateerd en genummerd in potlood.
Liliane 2 biedt een lichtgevend en zacht diptiek, met een lichte en donkere verticale splitsing in het bovenste register op een zwart veld en zachte roze en perzikkleurige verticale strepen op een licht witgrijze ondergrond eronder. Het werk straalt een tedere warmte uit die verschilt van de stoerdere contrasten elders in de reeks, waarbij het pastelpalet intimiteit en kwetsbaarheid suggereert. Scully's aquatint met suikerlift en harde-grondets op Somerset-papier vangt elke nuance van dit delicate toonbereik. Uit een oplage van 40 onthult deze prent uit 2010 een zachtere, meer persoonlijke dimensie van een kunstenaar die gevierd wordt om architecturale strengheid en chromatische kracht.
Sean Scully (Ierland, 1945) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn abstracte schilderijen met gedurfde strepen en geometrische vormen. Zijn werk overbrugt het minimalisme en de emotionele abstractie, met nadruk op kleur en textuur. Scully's kunst is te zien in belangrijke instellingen zoals MoMA en Tate Modern, wat zijn aanzienlijke invloed op de moderne abstractie weerspiegelt.
Ets en AquatintEtsen en aquatint zijn druktechnieken. Bij aquatint wordt de drukplaat geëtst met een patroon van kleine putjes en scheurtjes om een breed scala aan toongradaties te creëren. Deze techniek stelt kunstenaars in staat om de brede, vlakke tonen na te bootsen die te zien zijn in aquarellen en inktwassingen.
Aquatint met suikerlift, spitbite en harde-grondets. Somerset Textured White 300 g/m² papier. Beeldafmetingen: 61 × 46 cm. Bladafmetingen: 86 × 71 cm. Geparafeerd, gedateerd en genummerd in potlood.
Liliane 2 biedt een lichtgevend en zacht diptiek, met een lichte en donkere verticale splitsing in het bovenste register op een zwart veld en zachte roze en perzikkleurige verticale strepen op een licht witgrijze ondergrond eronder. Het werk straalt een tedere warmte uit die verschilt van de stoerdere contrasten elders in de reeks, waarbij het pastelpalet intimiteit en kwetsbaarheid suggereert. Scully's aquatint met suikerlift en harde-grondets op Somerset-papier vangt elke nuance van dit delicate toonbereik. Uit een oplage van 40 onthult deze prent uit 2010 een zachtere, meer persoonlijke dimensie van een kunstenaar die gevierd wordt om architecturale strengheid en chromatische kracht.
Sean Scully (Ierland, 1945) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn abstracte schilderijen met gedurfde strepen en geometrische vormen. Zijn werk overbrugt het minimalisme en de emotionele abstractie, met nadruk op kleur en textuur. Scully's kunst is te zien in belangrijke instellingen zoals MoMA en Tate Modern, wat zijn aanzienlijke invloed op de moderne abstractie weerspiegelt.
When I got into art school, I thought it was paradise.
- Sean Scully
Alom geprezen om zijn abstracte olieverfschilderijen, is Sean Scully een kunstenaar wiens werken vaak geometrische structuren combineren met contrasterende zachte randen en dikke oneffen oppervlakken, om zo afwisselende panelen van gekleurde vierkanten of strepen te vormen. Werken als Green Ascending en Rouge zijn een perfect voorbeeld van zijn kenmerkende stijl van schilderen. Hoewel zijn abstracte werken geen specifieke verwijzing lijken te vormen, had Scully's eerdere baan als zetter een grote invloed op zijn latere artistieke prestaties. Van zijn Land Sea-tentoonstelling merkte Scully op dat zijn ervaring van zijn bezoek aan Venetië van grote invloed was toen hij probeerde “de beweging van het water na te bootsen, hoe het tegen de bakstenen en natuurstenen van de stad opsteekt.” De kunstenaar merkte ook op dat zijn vroegste herinnering aan kunst een reeks religieuze schilderijen is die te zien waren in een plaatselijke katholieke kerk waar hij opgroeide, en hij merkte op dat ze “erg geometrisch waren, zoals Russische schilderijen.” (Artist website)
Hard Edge kunst is een stijl van abstract schilderen die populair werd in de jaren 1960. Het kenmerkt zich door kleurvlakken die gescheiden zijn door scherpe, strakke randen die met geometrische precisie zijn geschilderd. De term hard-edge painting werd bedacht door kunstcriticus Jules Langsner om deze benadering te beschrijven, die contrasteert met de zachtere, meer vloeiende vormen van andere abstracte stijlen.