Aquatint met suikerlift, spitbite en harde-grondets. Somerset Textured White 300 g/m² papier. Beeldafmetingen: 61 × 46 cm. Bladafmetingen: 86 × 71 cm. Geparafeerd, gedateerd en genummerd in potlood.
Liliane 3 levert het meest levendige kleurcontrast van de reeks, met lichtblauwe horizontale lijnen op een zwart veld bovenaan tegenover levendige rode en witte verticale strepen op grijs eronder. Het samenspel tussen het contemplatieve bovenste register en het assertieve onderste paneel creëert een sprankelende visuele dialoog die pulseert van fysieke energie. Scully's beheersing van aquatint, suikerlift en harde-grondets op Somerset-papier levert een rijk oppervlak op dat schommelt tussen schilderkunstig gebaar en grafische precisie. Uit een oplage van 40 vertegenwoordigt dit diptiek uit 2010 het expressieve hoogtepunt van een reeks gewijd aan Scully's muze en levensgezellin.
Sean Scully (Ierland, 1945) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn abstracte schilderijen met gedurfde strepen en geometrische vormen. Zijn werk overbrugt het minimalisme en de emotionele abstractie, met nadruk op kleur en textuur. Scully's kunst is te zien in belangrijke instellingen zoals MoMA en Tate Modern, wat zijn aanzienlijke invloed op de moderne abstractie weerspiegelt.
Ets en AquatintEtsen en aquatint zijn druktechnieken. Bij aquatint wordt de drukplaat geëtst met een patroon van kleine putjes en scheurtjes om een breed scala aan toongradaties te creëren. Deze techniek stelt kunstenaars in staat om de brede, vlakke tonen na te bootsen die te zien zijn in aquarellen en inktwassingen.
Aquatint met suikerlift, spitbite en harde-grondets. Somerset Textured White 300 g/m² papier. Beeldafmetingen: 61 × 46 cm. Bladafmetingen: 86 × 71 cm. Geparafeerd, gedateerd en genummerd in potlood.
Liliane 3 levert het meest levendige kleurcontrast van de reeks, met lichtblauwe horizontale lijnen op een zwart veld bovenaan tegenover levendige rode en witte verticale strepen op grijs eronder. Het samenspel tussen het contemplatieve bovenste register en het assertieve onderste paneel creëert een sprankelende visuele dialoog die pulseert van fysieke energie. Scully's beheersing van aquatint, suikerlift en harde-grondets op Somerset-papier levert een rijk oppervlak op dat schommelt tussen schilderkunstig gebaar en grafische precisie. Uit een oplage van 40 vertegenwoordigt dit diptiek uit 2010 het expressieve hoogtepunt van een reeks gewijd aan Scully's muze en levensgezellin.
Sean Scully (Ierland, 1945) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn abstracte schilderijen met gedurfde strepen en geometrische vormen. Zijn werk overbrugt het minimalisme en de emotionele abstractie, met nadruk op kleur en textuur. Scully's kunst is te zien in belangrijke instellingen zoals MoMA en Tate Modern, wat zijn aanzienlijke invloed op de moderne abstractie weerspiegelt.
When I got into art school, I thought it was paradise.
- Sean Scully
Alom geprezen om zijn abstracte olieverfschilderijen, is Sean Scully een kunstenaar wiens werken vaak geometrische structuren combineren met contrasterende zachte randen en dikke oneffen oppervlakken, om zo afwisselende panelen van gekleurde vierkanten of strepen te vormen. Werken als Green Ascending en Rouge zijn een perfect voorbeeld van zijn kenmerkende stijl van schilderen. Hoewel zijn abstracte werken geen specifieke verwijzing lijken te vormen, had Scully's eerdere baan als zetter een grote invloed op zijn latere artistieke prestaties. Van zijn Land Sea-tentoonstelling merkte Scully op dat zijn ervaring van zijn bezoek aan Venetië van grote invloed was toen hij probeerde “de beweging van het water na te bootsen, hoe het tegen de bakstenen en natuurstenen van de stad opsteekt.” De kunstenaar merkte ook op dat zijn vroegste herinnering aan kunst een reeks religieuze schilderijen is die te zien waren in een plaatselijke katholieke kerk waar hij opgroeide, en hij merkte op dat ze “erg geometrisch waren, zoals Russische schilderijen.” (Artist website)
Color Field Painting is een abstracte stijl die wordt gekenmerkt door grote vlakken van één kleur of eenvoudige, effen kleuren. De term werd voor het eerst gebruikt in de jaren 1950 om het werk van drie Amerikaanse abstract expressionistische schilders—Barnett Newman, Mark Rothko en Clyfford Still—te beschrijven. Hun werk legde de nadruk op de emotionele kracht van kleur en het creëren van uitgestrekte, meditatieve ruimtes door middel van uitgestrekte kleurvelden.