Zelfmoord? (2004) van Jan Fabre is een krachtige lithografie die thema's zoals sterfelijkheid, existentiële angst en de kwetsbaarheid van de menselijke psyche onderzoekt. Deze gelimiteerde oplage, gemaakt met inkjet op rayon gemonteerd op karton, toont een jonge man die een pistool tegen zijn slaap houdt, een gedurfde en verontrustende afbeelding. Fabre’s keuze voor gedempte, bijna monochrome tinten versterkt de sombere sfeer, wat een contemplatieve stemming oproept rond thema’s van wanhoop en zelfreflectie. Bekend om het uitdagen van de toeschouwer, duikt Fabre vaak in taboe-onderwerpen, waardoor hij het publiek aanzet om ongemakkelijke emoties onder ogen te zien. Het kunstwerk is een schrille verkenning van menselijke kwetsbaarheid en existentiële vragen die zelden openlijk worden besproken.
Jan Fabre (België, 1958) is een multidisciplinaire kunstenaar die theater, sculptuur en performance combineert. Bekend om zijn provocerende werken gebruikt hij vaak onconventionele materialen zoals kevervleugels en bloed, waarmee hij thema’s als transformatie, sterfelijkheid en het menselijk lichaam onderzoekt.
PrintLithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
Zelfmoord? (2004) van Jan Fabre is een krachtige lithografie die thema's zoals sterfelijkheid, existentiële angst en de kwetsbaarheid van de menselijke psyche onderzoekt. Deze gelimiteerde oplage, gemaakt met inkjet op rayon gemonteerd op karton, toont een jonge man die een pistool tegen zijn slaap houdt, een gedurfde en verontrustende afbeelding. Fabre’s keuze voor gedempte, bijna monochrome tinten versterkt de sombere sfeer, wat een contemplatieve stemming oproept rond thema’s van wanhoop en zelfreflectie. Bekend om het uitdagen van de toeschouwer, duikt Fabre vaak in taboe-onderwerpen, waardoor hij het publiek aanzet om ongemakkelijke emoties onder ogen te zien. Het kunstwerk is een schrille verkenning van menselijke kwetsbaarheid en existentiële vragen die zelden openlijk worden besproken.
Jan Fabre (België, 1958) is een multidisciplinaire kunstenaar die theater, sculptuur en performance combineert. Bekend om zijn provocerende werken gebruikt hij vaak onconventionele materialen zoals kevervleugels en bloed, waarmee hij thema’s als transformatie, sterfelijkheid en het menselijk lichaam onderzoekt.
I have a space for myself. No one comes in. No press, no curators, no gallerists.
- Jan Fabre
Jan Fabre, bekend om zijn “Bic balpen”-tekeningen en sierlijke sculpturen, is een veelzijdig kunstenaar met werken verspreid over mediums als beeldhouwkunst, toneelontwerp en choreografie. Heaven of Delight is misschien wel een van zijn meest opmerkelijke werken. Voor dit stuk gebruikte Fabre ongeveer 1,4 miljoen dode prachtkevers om verschillende patronen te maken voor het versieren van het plafond van het Palais Royal in Brussel. Fabre heeft verklaard dat hij altijd al gefascineerd was geweest door prachtkevers, die hij bewonderde vanwege hun “schoonheid, geheugen en het vermogen om informatie te verwerken”. Fabre maakt gebruik van een breed scala aan onorthodoxe materialen, waaronder bloed, tranen, botten en opgezette dieren. Zijn werken proberen de relaties tussen wetenschap en kunst te verkennen, en dagen vaak “onmogelijkheden” uit. The Man Who Measures the Clouds is slechts een van de vele werken die zich bezighoudt met het begrip van het onmogelijke. (Artist website)
Shock Art is een kunstbeweging die verontrustende beelden, geuren of geluiden gebruikt om een sterke, vaak geschokte, reactie bij het publiek uit te lokken. Het wordt vaak gezien als een vorm van sociaal commentaar, waarbij critici en voorstanders discussiëren over de positieve of negatieve impact ervan. Shock Art maakt vaak gebruik van taboe, obscene of schokkende elementen om maatschappelijke normen uit te dagen en kritisch nadenken te stimuleren.