// Al interior de las memorias van Katia Santibañez, een ets uit 2013, toont een visueel complexe en introspectieve compositie. De centrale cirkelvorm, omgeven door ingewikkelde organische patronen, lijkt op een dwarsdoorsnede, alsof men naar de lagen van herinneringen of geologische strata kijkt. De fijn geëtste lijnen en aardetinten roepen texturen op die in de natuur worden gevonden, zoals boomringen of rotsformaties, wat suggereert dat het werk een reis is in de diepten van geheugen en tijd. De titel, vertaald als Binnenin de Herinneringen, hint op een verkenning van de innerlijke lagen van herinneringen, en nodigt kijkers uit om na te denken over de lagen van persoonlijke geschiedenis die erin zijn ingebed. Santibañez’s werk richt zich vaak op natuurlijke vormen en patronen, waardoor een contemplatieve ruimte ontstaat waarin organische structuren introspectie en continuïteit symboliseren.
Katia Santibañez (Frankrijk, 1964) is een Frans-Amerikaanse multidisciplinaire abstracte kunstenaar, bekend om haar complexe, op rasters gebaseerde schilderijen, tekeningen en prenten die de kruising van natuur en geometrie verkennen. Haar werk is opgenomen in collecties zoals de Albright-Knox Art Gallery en de Morgan Library and Museum. Santibañez heeft deelgenomen aan residenties bij Yaddo, Casa Wabi en de Albers Foundation.
EtsEtsen is een techniek waarbij een ontwerp op een metalen oppervlak wordt gecreëerd door gebruik te maken van een sterk zuur of etsende stof om de onbeschermde delen van het metaal weg te vreten, waardoor het gewenste patroon in reliëf (intaglio) achterblijft. In de moderne kunst en productie kunnen verschillende chemicaliën worden gebruikt, afhankelijk van het te etsen materiaal.
// Al interior de las memorias van Katia Santibañez, een ets uit 2013, toont een visueel complexe en introspectieve compositie. De centrale cirkelvorm, omgeven door ingewikkelde organische patronen, lijkt op een dwarsdoorsnede, alsof men naar de lagen van herinneringen of geologische strata kijkt. De fijn geëtste lijnen en aardetinten roepen texturen op die in de natuur worden gevonden, zoals boomringen of rotsformaties, wat suggereert dat het werk een reis is in de diepten van geheugen en tijd. De titel, vertaald als Binnenin de Herinneringen, hint op een verkenning van de innerlijke lagen van herinneringen, en nodigt kijkers uit om na te denken over de lagen van persoonlijke geschiedenis die erin zijn ingebed. Santibañez’s werk richt zich vaak op natuurlijke vormen en patronen, waardoor een contemplatieve ruimte ontstaat waarin organische structuren introspectie en continuïteit symboliseren.
Katia Santibañez (Frankrijk, 1964) is een Frans-Amerikaanse multidisciplinaire abstracte kunstenaar, bekend om haar complexe, op rasters gebaseerde schilderijen, tekeningen en prenten die de kruising van natuur en geometrie verkennen. Haar werk is opgenomen in collecties zoals de Albright-Knox Art Gallery en de Morgan Library and Museum. Santibañez heeft deelgenomen aan residenties bij Yaddo, Casa Wabi en de Albers Foundation.
Het structureren van de zeggingskracht van de natuur is het continue thema dat de werken van Katia Santibanez met elkaar verbindt. Ze ziet de wereld als een prismatisch schema, dat ze besluit te bestuderen en mee te discussiëren door middel van abstractie en introspectief schilderen. Santibanez studeerde kunst en filosofie in Parijs, waar ze in 1964 werd geboren. Ze heeft altijd de visuele samenwerking van herhaling en correspondentie onderzocht, zoals die verborgen wordt aangetroffen in natuurlijke omgevingen en menselijke architectuur. Een van haar beroemde tentoonstellingen, toepasselijk getiteld The Visible and the Invisible, vat de aanpak die ze in haar schilderijen hanteert duidelijk samen. Ze ziet een onuitgesproken gevoel van verbondenheid, dat voortdurend speelt tussen de individuele geest en de archetypen die de natuur definiëren als kunstzinnige constructies. Ze stelt haar werk op in ruimtes waar de kijker zijn eigen gevoel van verbondenheid met de locatie moet herpositioneren. Het schilderij kan dan een fascinerende kruising van patronen en contrasten onthullen, met elkaar verbonden door een uniforme conceptuele leidraad: de metropool versus de natuur. Santibanez verbindt de thematische polariteiten van orde en chaos, balans en compositie in de abstracties die ze creëert. Ze verandert de werkelijkheid in kopieën, die de systemen van potentie weerspiegelen die gevoelige wezens delen met de natuur. De meeslepende intensiteit van haar werken versterkt het gevoel van verwondering bij de kijker, die gewillig kan deelnemen aan het echoënde mysterie van haar schilderijen.
Abstracte kunst gebruikt vormen, lijnen en kleuren om een visuele ervaring te creëren zonder te proberen de externe realiteit weer te geven. De compositie bestaat onafhankelijk van visuele referenties uit de wereld en richt zich op het uitdrukken van ideeën en emoties via niet-figuratieve middelen.