Imperial Academy 1 van Su Xiaobai is een gelimiteerde oplage print, gemaakt met een complexe mix van etsen, aquatint, carborundum en collagrafietechnieken. Dit werk uit 2018 straalt een meditatieve kwaliteit uit, gedomineerd door een verticaal textuurveld in aardetinten. Het centrale gedeelte lijkt bijna verweerd, wat de indruk wekt van verstrijktijd of lagen die door de natuur zijn afgesleten. De zijranden zijn een diepe, donkere zwarttint, die het centrale gedeelte omlijst en het tactiele oppervlak benadrukt. Su Xiaobai's werk combineert vaak traditionele Chinese esthetiek met moderne abstractie, en hier roept de ruwe textuur een gevoel van historische diepte op, vergelijkbaar met verweerde muren of oude rollen. Deze compositie van 64 cm bij 59,5 cm nodigt uit tot verkenning van de gelaagde oppervlakken en de kruising van traditie met hedendaagse kunst.
Su Xiaobai (China, 1949) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn abstracte werken die kleur, textuur en vorm verkennen. Na zijn studie aan de Kunstakademie Düsseldorf ontwikkelde hij een unieke stijl die traditionele Chinese laktechnieken combineert met moderne abstractie. Su's kunst weerspiegelt vaak thema's van bestaan en perceptie, en overbrugt oosterse en westerse artistieke filosofieën.
Ets en AquatintEtsen en aquatint zijn druktechnieken. Bij aquatint wordt de drukplaat geëtst met een patroon van kleine putjes en scheurtjes om een breed scala aan toongradaties te creëren. Deze techniek stelt kunstenaars in staat om de brede, vlakke tonen na te bootsen die te zien zijn in aquarellen en inktwassingen.
Imperial Academy 1 van Su Xiaobai is een gelimiteerde oplage print, gemaakt met een complexe mix van etsen, aquatint, carborundum en collagrafietechnieken. Dit werk uit 2018 straalt een meditatieve kwaliteit uit, gedomineerd door een verticaal textuurveld in aardetinten. Het centrale gedeelte lijkt bijna verweerd, wat de indruk wekt van verstrijktijd of lagen die door de natuur zijn afgesleten. De zijranden zijn een diepe, donkere zwarttint, die het centrale gedeelte omlijst en het tactiele oppervlak benadrukt. Su Xiaobai's werk combineert vaak traditionele Chinese esthetiek met moderne abstractie, en hier roept de ruwe textuur een gevoel van historische diepte op, vergelijkbaar met verweerde muren of oude rollen. Deze compositie van 64 cm bij 59,5 cm nodigt uit tot verkenning van de gelaagde oppervlakken en de kruising van traditie met hedendaagse kunst.
Su Xiaobai (China, 1949) is een hedendaagse kunstenaar, bekend om zijn abstracte werken die kleur, textuur en vorm verkennen. Na zijn studie aan de Kunstakademie Düsseldorf ontwikkelde hij een unieke stijl die traditionele Chinese laktechnieken combineert met moderne abstractie. Su's kunst weerspiegelt vaak thema's van bestaan en perceptie, en overbrugt oosterse en westerse artistieke filosofieën.
My object is the surface layer presented on the painting.
- Xiaobai Su
Xiaobai Su, een beeldhouwer, schilder en graficus, die geboren is in de Republiek China. Hij studeerde in 1965 kunst aan de Wuhan School of Arts and Craft, de Wuhan School van de schilderkunst en het Hubei Instituut voor Schone Kunsten. Later in 1985, ging hij naar de Centrale Academie voor Schone Kunsten in Peking. In 1987 kreeg hij een studiebeurs om te studeren aan de Academie voor Schone Kunsten in Düsseldorf, waar hij zijn graduate programma ondernam. In 2003 verhuisde Xiaobai Su terug naar China, en werd daar geïnspireerd door een millennium-oud plantenmateriaal dat fungeerde als het symbool van de oosterse cultuur. Hij was gebruikte verschillende gereedschappen om mee te schilderen en experimenteren met klei, oliën, zakdoeken, wijngaarden en zelfs hout. Xiaobai Su’s werk was na z’n studie in Duitsland vooral in lijn met het modernisme en abstractie. Xiaobai Su werd erkend met een tentoonstelling in Taiwanees Nationale Museum voor Schone Kunsten waar zijn werk van de jaren 2006-2010 werd getoond.
Chinese hedendaagse kunst wordt gekenmerkt door een breed scala aan stijlen en experimentele benaderingen. In de jaren 1980 werden avant-gardetentoonstellingen vaak door de overheid gesloten. In de jaren 1990 ontstonden politieke pop en cynisch realisme, terwijl het eenkindbeleid van China kunstenaars inspireerde om het individu als onderwerp te verkennen.