Gesigneerd en genummerd door de kunstenaar.
Uitgegeven door Erker-Presse St. Gallen, met hun blindstempel.
Catalogus: Van der Koelen 83019.
Cioran (1983) van Eduardo Chillida is een krachtige lithografie die zijn verkenning van ruimte, vorm en balans weerspiegelt. De compositie bestaat uit een opvallende zwarte vorm die wordt onderbroken door delicate witte negatieve ruimte, waardoor een gevoel van verbinding en spanning ontstaat—een kenmerk van Chillida’s werk. De solide, bijna architectonische structuren contrasteren met de vloeiende witte lijnen, wat een dynamisch spel tussen aanwezigheid en leegte creëert. Genoemd naar de filosoof Emil Cioran, suggereert dit werk een contemplatieve benadering van existentiële thema’s, wat aansluit bij Chillida’s interesse in filosofie en metafysica. Deze lithografie, onderdeel van een gelimiteerde oplage van 75 exemplaren plus artist proofs, toont zijn meesterschap in de prentkunst en zijn vermogen om sculpturale kwaliteiten om te zetten naar een tweedimensionaal medium.
Eduardo Chillida (Spanje, 1924–2002) was een visionaire beeldhouwer, bekend om zijn monumentale werken in staal, steen en beton. Geïnspireerd door ruimte, landschap en filosofie verkennen zijn abstracte vormen spanning en balans. Chillida's iconische openbare sculpturen, zoals De Kam van de Wind, maken hem tot een sleutelfiguur in de moderne beeldhouwkunst.
Lithografie Lithografie is een drukmethode gebaseerd op het principe dat water en olie niet mengen. Het kan worden gebruikt om kunstwerken of tekst af te drukken op papier of ander geschikt materiaal. Traditioneel werd een afbeelding getekend met was, vet of olie op een lithografische kalkstenen plaat. Tegenwoordig worden ook metalen platen en andere oppervlakken gebruikt in de lithografische druktechniek.
Gesigneerd en genummerd door de kunstenaar.
Uitgegeven door Erker-Presse St. Gallen, met hun blindstempel.
Catalogus: Van der Koelen 83019.
Cioran (1983) van Eduardo Chillida is een krachtige lithografie die zijn verkenning van ruimte, vorm en balans weerspiegelt. De compositie bestaat uit een opvallende zwarte vorm die wordt onderbroken door delicate witte negatieve ruimte, waardoor een gevoel van verbinding en spanning ontstaat—een kenmerk van Chillida’s werk. De solide, bijna architectonische structuren contrasteren met de vloeiende witte lijnen, wat een dynamisch spel tussen aanwezigheid en leegte creëert. Genoemd naar de filosoof Emil Cioran, suggereert dit werk een contemplatieve benadering van existentiële thema’s, wat aansluit bij Chillida’s interesse in filosofie en metafysica. Deze lithografie, onderdeel van een gelimiteerde oplage van 75 exemplaren plus artist proofs, toont zijn meesterschap in de prentkunst en zijn vermogen om sculpturale kwaliteiten om te zetten naar een tweedimensionaal medium.
Eduardo Chillida (Spanje, 1924–2002) was een visionaire beeldhouwer, bekend om zijn monumentale werken in staal, steen en beton. Geïnspireerd door ruimte, landschap en filosofie verkennen zijn abstracte vormen spanning en balans. Chillida's iconische openbare sculpturen, zoals De Kam van de Wind, maken hem tot een sleutelfiguur in de moderne beeldhouwkunst.
In my work, I have never had any use for anything that I have known in advance.
- Eduardo Chillida
Eduardo Chillida was een zeer gevierde Baskische kunstenaar, bekend om zijn monumentale, abstracte installaties, welke te zien zijn in parken, openbare pleinen en musea over de gehele wereld. Chillida’s werken bestonden voornamelijk uit staal, hout en ijzer en weerspiegelden vaak zijn fascinatie voor de relatie tussen materialiteit en ruimte. The Comb of the Wind is een van zijn meest populaire sculpturen en combineert geometrische vormen en verbindingen om voor de kijker een imposante kracht te creëren. Hij heeft opgemerkt: “De sculpturen zijn erg groot en mijn werk is een verzet tegen de zwaartekracht ... er bestaat een dialectiek tussen de lege en de gevulde ruimte.” Chillida studeerde aanvankelijk architectuur voordat hij deze ervaring combineerde met kunst en zich concentreerde op licht, ruimtelijke zaken en landschappen. Monumento en Berlin zijn twee andere voorbeelden van zijn omvangrijke oeuvre. (Artist website)
Art Informel is een Franse term die verwijst naar de gestuele en improviserende technieken die kenmerkend waren voor abstracte schilderkunst in de jaren 1940 en 50. Het omvat verschillende stijlen die deze decennia domineerden en wordt gekenmerkt door informele, spontane methoden. Kunstenaars gebruikten deze term om benaderingen te beschrijven die afstand namen van traditionele structuren en meer expressieve, ongestructureerde technieken omarmden.