Twee gespiegelde biomorfe vormen, bruisend van gekrabbelde interne energie, staan tegenover elkaar op een levendige ondergrond van roze, magenta, turquoise en geel. Espejismo — Spaans voor 'luchtspiegeling' — vangt de hallucinante verdubbeling en chromatische uitbundigheid die Gordillo's unieke visie bepalen. De gedurfde zwarte contouren bevatten chaotische gestische accenten, wat een spanning creëert tussen insluiting en overvloed. Deze zeefdruk uit 2008 is een uitstekend voorbeeld van het vermogen van de kunstenaar om Pop, Art Informel en psychedelische kleur samen te smelten in een geheel eigen beeldtaal.
Luis Gordillo (Spanje, 1934) is een Spaanse schilder en auteur, erkend als een van de meest productieve kunstenaars van Spanje. Zijn werk, tentoongesteld in instellingen zoals het Reina Sofia Museum, verkent vaak thema's van abstractie en figuratie. Gordillo heeft talrijke onderscheidingen ontvangen, waaronder de Nationale Prijs voor Beeldende Kunst en de Premio Velázquez de las Artes Plásticas.
ZeefdrukZeefdruk is een techniek waarbij inkt door een gaas op een ondergrond wordt overgebracht, met gebieden die door een sjabloon worden geblokkeerd om te voorkomen dat de inkt doordringt. Deze methode, ook bekend als serigrafie of zeefdruk, wordt vaak gebruikt om afdrukken te maken op posters, T-shirts, vinyl, stickers, hout en andere materialen. Het proces is een vorm van sjabloondruk, die levendige en gedetailleerde ontwerpen op verschillende oppervlakken mogelijk maakt.
Twee gespiegelde biomorfe vormen, bruisend van gekrabbelde interne energie, staan tegenover elkaar op een levendige ondergrond van roze, magenta, turquoise en geel. Espejismo — Spaans voor 'luchtspiegeling' — vangt de hallucinante verdubbeling en chromatische uitbundigheid die Gordillo's unieke visie bepalen. De gedurfde zwarte contouren bevatten chaotische gestische accenten, wat een spanning creëert tussen insluiting en overvloed. Deze zeefdruk uit 2008 is een uitstekend voorbeeld van het vermogen van de kunstenaar om Pop, Art Informel en psychedelische kleur samen te smelten in een geheel eigen beeldtaal.
Luis Gordillo (Spanje, 1934) is een Spaanse schilder en auteur, erkend als een van de meest productieve kunstenaars van Spanje. Zijn werk, tentoongesteld in instellingen zoals het Reina Sofia Museum, verkent vaak thema's van abstractie en figuratie. Gordillo heeft talrijke onderscheidingen ontvangen, waaronder de Nationale Prijs voor Beeldende Kunst en de Premio Velázquez de las Artes Plásticas.
In de afgelopen 40 jaar heeft Luis Gordillo een hoeveelheid aan baanbrekend werk opgebouwd, geworteld in de winderige wendingen van zijn ‘meanderende situatie’-techniek. Zijn werk weerspiegelt zijn voortdurende interesse in processen die plaatsvinden zonder de betrokkenheid van het bewuste denken. Zijn schilderijen zijn geëvolueerd naar een reflectie over hoe de vluchtlijn van het continue kan worden geïdentificeerd, terwijl deze zich over een representatief oppervlak verspreidt. Dit streven naar nieuwe vormen van karakterisering werd in de jaren 80 opgestart, toen Gordillo's werk steeds abstracter werd. Kleur werd geleidelijk vervangen door de informaliteit van het niet-representatieve. Gordillo werd geboren in Spanje in 1934 en wordt al lang beschouwd als een van de meest gerespecteerde schilders van Spanje. Hij woonde en werkte in Parijs in de jaren zestig, waar hij zijn werk ontwikkelde onder invloed van de avant-gardeesthetiek van Henri Michaux en Antoni Tapies. Kort daarna bereikte hij een eigenzinnige combinatie van popart en geometrische composities. Gordillo heeft vervolgens systematisch technologische experimenten in zijn werk verwerkt om zijn verkenningen van beeldveranderingen en computerondersteunde grafische modellering te ondersteunen. (Artist website)
Art Informel is een Franse term die verwijst naar de gestuele en improviserende technieken die kenmerkend waren voor abstracte schilderkunst in de jaren 1940 en 50. Het omvat verschillende stijlen die deze decennia domineerden en wordt gekenmerkt door informele, spontane methoden. Kunstenaars gebruikten deze term om benaderingen te beschrijven die afstand namen van traditionele structuren en meer expressieve, ongestructureerde technieken omarmden.