Untitled (Fragmented Memory) (1991) van Luis Gordillo is een gelaagde ets die het psychologische landschap van herinnering en identiteit onderzoekt. De compositie is verdeeld in twee zones: bovenin zien we gestileerde menselijke figuren in beweging en een centraal gezicht doorkruist door gouden lijnen, omgeven door cirkelvormige clusters die doen denken aan neurale netwerken. Het onderste deel toont abstracte vlakken gevuld met cirkels en herhaalde gezichtsafbeeldingen, uitgevoerd in een gedempte groene kleurstelling. Deze oplage van 75 illustreert Gordillo’s talent om figuratie en abstractie te combineren in zijn verkenning van gefragmenteerde herinneringen.
Luis Gordillo (Spanje, 1934) is een Spaanse schilder en auteur, erkend als een van de meest productieve kunstenaars van Spanje. Zijn werk, tentoongesteld in instellingen zoals het Reina Sofia Museum, verkent vaak thema's van abstractie en figuratie. Gordillo heeft talrijke onderscheidingen ontvangen, waaronder de Nationale Prijs voor Beeldende Kunst en de Premio Velázquez de las Artes Plásticas.
EtsEtsen is een techniek waarbij een ontwerp op een metalen oppervlak wordt gecreëerd door gebruik te maken van een sterk zuur of etsende stof om de onbeschermde delen van het metaal weg te vreten, waardoor het gewenste patroon in reliëf (intaglio) achterblijft. In de moderne kunst en productie kunnen verschillende chemicaliën worden gebruikt, afhankelijk van het te etsen materiaal.
Untitled (Fragmented Memory) (1991) van Luis Gordillo is een gelaagde ets die het psychologische landschap van herinnering en identiteit onderzoekt. De compositie is verdeeld in twee zones: bovenin zien we gestileerde menselijke figuren in beweging en een centraal gezicht doorkruist door gouden lijnen, omgeven door cirkelvormige clusters die doen denken aan neurale netwerken. Het onderste deel toont abstracte vlakken gevuld met cirkels en herhaalde gezichtsafbeeldingen, uitgevoerd in een gedempte groene kleurstelling. Deze oplage van 75 illustreert Gordillo’s talent om figuratie en abstractie te combineren in zijn verkenning van gefragmenteerde herinneringen.
Luis Gordillo (Spanje, 1934) is een Spaanse schilder en auteur, erkend als een van de meest productieve kunstenaars van Spanje. Zijn werk, tentoongesteld in instellingen zoals het Reina Sofia Museum, verkent vaak thema's van abstractie en figuratie. Gordillo heeft talrijke onderscheidingen ontvangen, waaronder de Nationale Prijs voor Beeldende Kunst en de Premio Velázquez de las Artes Plásticas.
In de afgelopen 40 jaar heeft Luis Gordillo een hoeveelheid aan baanbrekend werk opgebouwd, geworteld in de winderige wendingen van zijn ‘meanderende situatie’-techniek. Zijn werk weerspiegelt zijn voortdurende interesse in processen die plaatsvinden zonder de betrokkenheid van het bewuste denken. Zijn schilderijen zijn geëvolueerd naar een reflectie over hoe de vluchtlijn van het continue kan worden geïdentificeerd, terwijl deze zich over een representatief oppervlak verspreidt. Dit streven naar nieuwe vormen van karakterisering werd in de jaren 80 opgestart, toen Gordillo's werk steeds abstracter werd. Kleur werd geleidelijk vervangen door de informaliteit van het niet-representatieve. Gordillo werd geboren in Spanje in 1934 en wordt al lang beschouwd als een van de meest gerespecteerde schilders van Spanje. Hij woonde en werkte in Parijs in de jaren zestig, waar hij zijn werk ontwikkelde onder invloed van de avant-gardeesthetiek van Henri Michaux en Antoni Tapies. Kort daarna bereikte hij een eigenzinnige combinatie van popart en geometrische composities. Gordillo heeft vervolgens systematisch technologische experimenten in zijn werk verwerkt om zijn verkenningen van beeldveranderingen en computerondersteunde grafische modellering te ondersteunen. (Artist website)
Art Informel is een Franse term die verwijst naar de gestuele en improviserende technieken die kenmerkend waren voor abstracte schilderkunst in de jaren 1940 en 50. Het omvat verschillende stijlen die deze decennia domineerden en wordt gekenmerkt door informele, spontane methoden. Kunstenaars gebruikten deze term om benaderingen te beschrijven die afstand namen van traditionele structuren en meer expressieve, ongestructureerde technieken omarmden.