// Paper Cremat van Antoni Tàpies is een ets die de fascinatie van de kunstenaar voor textuur, symboliek en materialiteit toont. Gemaakt in 1975 als onderdeel van een gelimiteerde oplage van 75 (plus HC), bevat dit werk een grote, ruwe cirkelvorm in het midden, die doet denken aan een verschroeide of verbrande plek, als symbool voor vernietiging of transformatie. Rondom de leegte zijn verschillende cryptische symbolen, tekstfragmenten en een asymmetrisch kruis te zien.
Antoni Tàpies (Spanje, 1923–2012) was een Catalaanse schilder, beeldhouwer en kunsttheoreticus, bekend om zijn abstracte werken die onconventionele materialen zoals zand, marmerstof en gevonden objecten bevatten. Als vooraanstaand figuur in Art Informel verkenden zijn getextureerde oppervlakken en symbolische motieven thema's als materialiteit en spiritualiteit. Tàpies was medeoprichter van de avant-garde groep Dau al Set en ontving talrijke onderscheidingen, waaronder de Gouden Leeuw op de Biënnale van Venetië.
EtchingEtsen is een techniek waarbij een ontwerp op een metalen oppervlak wordt gecreëerd door gebruik te maken van een sterk zuur of etsende stof om de onbeschermde delen van het metaal weg te vreten, waardoor het gewenste patroon in reliëf (intaglio) achterblijft. In de moderne kunst en productie kunnen verschillende chemicaliën worden gebruikt, afhankelijk van het te etsen materiaal.
Afmeting
Inches
Centimeters
56 X 76 cm
Editie
Editie van 75 + HC
Prijs
USD
EUR
GBP
CHF
5,000EUR
?
+ btw/invoerrechten (indien van toepassing)
Authenticiteit gegarandeerd
Verzekerde verzending
Online sinds 2005
Deel
●Inventaris 2878
●Gesigneerd
●Wordt geleverd met galerijfactuur en certificaat
●Vragen?
// Paper Cremat van Antoni Tàpies is een ets die de fascinatie van de kunstenaar voor textuur, symboliek en materialiteit toont. Gemaakt in 1975 als onderdeel van een gelimiteerde oplage van 75 (plus HC), bevat dit werk een grote, ruwe cirkelvorm in het midden, die doet denken aan een verschroeide of verbrande plek, als symbool voor vernietiging of transformatie. Rondom de leegte zijn verschillende cryptische symbolen, tekstfragmenten en een asymmetrisch kruis te zien.
Antoni Tàpies (Spanje, 1923–2012) was een Catalaanse schilder, beeldhouwer en kunsttheoreticus, bekend om zijn abstracte werken die onconventionele materialen zoals zand, marmerstof en gevonden objecten bevatten. Als vooraanstaand figuur in Art Informel verkenden zijn getextureerde oppervlakken en symbolische motieven thema's als materialiteit en spiritualiteit. Tàpies was medeoprichter van de avant-garde groep Dau al Set en ontving talrijke onderscheidingen, waaronder de Gouden Leeuw op de Biënnale van Venetië.
Art should startle the viewer into thinking about the meaning of life.
- Antoni Tapies
Antoni Tapies was een Spaanse kunsttheoreticus, beeldhouwer en schilder. Tapies heeft zich ook onderscheiden als één van de meest populaire Europese kunstenaars van zijn tijd. Antoni Tàpies werd geboren in Barcelona en studeerde aan de Duitse School van Barcelona. Hij studeerde ruim 3 jaar om advocaat te worden maar in 1943 besloot hij dat hij zijn carrière wilde wijden aan de schilderkunst. Antoni Tapies is gekoppeld aan een aantal belangrijke kunststromingen, waaronder Materie schilderen en Art Informel. Sommige van zijn vroege werken riepen een surrealistisch gevoel op, maar in 1953, besloot hij om zijn focus te richten op de abstracte kunst. Tapies' werk is te zien in een aantal gerespecteerde locaties over de hele wereld, waaronder het Museum voor Moderne Kunst in Parijs en Pace Wildenstein in New York. Er is ook een museum, genaamd de Antoni Tapies Foundation, gewijd aan deze getalenteerde kunstenaar. Het is ook een cultureel centrum, en is gelegen in Tapies' geboortestad, Barcelona. (Artist website)
Art Informel is een Franse term die verwijst naar de gestuele en improviserende technieken die kenmerkend waren voor abstracte schilderkunst in de jaren 1940 en 50. Het omvat verschillende stijlen die deze decennia domineerden en wordt gekenmerkt door informele, spontane methoden. Kunstenaars gebruikten deze term om benaderingen te beschrijven die afstand namen van traditionele structuren en meer expressieve, ongestructureerde technieken omarmden.